Efrasiyab'ın Hikâyeleri
 

EFRASİYAB'IN HİKAYELERİ - İhsan Oktay Anar

Kitap Hakkında:
Efrasiyab'ın Hikayeleri, İhsan Oktay Anar'ın okuduğum ikinci kitabı. Ve bana öyle geldi ki çokacele yazılmış bir kitap bu. Ölçüp tartmadan sanki okuyucusunu kaçırmak istemeyen bir yazarın 'kitap olsun da...' anlayışı taşıdığı izlenimi veriyor. Bu hem haksızlık, hemde yazarın itibarının sarsılmasından başka bir şey değil.

Oysa Puslu Kıtalar Atlası ne kadar farklı bir tat getirmişti beraberinde.

İhsan Oktay Anar'ın kullandığı dil pek de Cumhuriyet dönemi olaylarına uygun değil. Havada kalıyor bazı yaşanmışlar böyle olunca. Kendimi aldatılmış gibi hissettim sonuçta. Açıkçası okurken, 'bu kitap ne zaman bitecek' sorusunu sormak, bana o kitabın kaderi açısından acı geliyor. Bu yüzden yazarlar kendilerini düşündükleri kadar okuru ve özellikle kitabı da düşünmeliler.

Kitabın İncileri:
Kavuşunca meşk, kavuşamayınca aşk olduğu galiba doğruydu. 24
... zirveler yaşamak için değil, erişmek için olmalıydı. 136
... bilmesi gereken asıl şeyi bilmiyordu. 137
Her insan ancak bilmediği şeyden korkar. Korkusunu yenmek için bilmek ister. Fakat bilmesi için araması gerekir. 204
... eğer insan bir şeyi arıyorsa, onu bulmuş ve ona kavuşmuş da değildir. Kavuşamadığı şeye erişmek için can atar. 204
Korkudan arayışa, arayıştan ise aşka geçtik. 204
Ne korku, ne arayış, ne de aşk bizi şaşırtıyor. Bu duygular, gönlümüzde çoktan dinmiş fırtınalar gibi. 204
Arayış bitince, aranan şey artık bir kez bulunduğu için, korku da aşk da biter. 204
Ebedî bir uykuda, ebedî düşler vardır. 220
Sadece, bir düş bitip diğeri başlayacak işte. 221
Cenneti görmemiz için gözlerimizi açmamız değil, belki de kapamamız gerekir. 221