"Kendi Kırginken,Özür Dilemek Zorunda Kalmasi, Çokmu Önemli Dersiniz"
 

Sahici herşeyin asıl rengi
kalbime kaç kere sorduysam...
hep bana ismini heceledi...bende inanıp ona uyduysam...
eğer bir gün fark etmeden istemeden seni kırdıysam...
Özrün efendisi en yakınım olur...
diler yoluma devam ederim...

diyor uzaklardan bir melodi...kırgınlıklara söylenecek en özel kelime Özür dilemek...bazı kırgınlıklar özür ile tamir edilmese de ne çıkar...hayatın içinde yorgun kalmış bir yürek varken...kendiyle barışamamış bir ruh...aynada ki onca yıllarımın tanınmaması...

asıl kendi kırgınken özür dilemek zorunda kalması çok mu önemli dersiniz...
hayata eğri başlamış adımların varken en doğru haliyle var olmak ne derece önemlidir...

yaşamak gayesi, hayatını paylaştıklarını mutlu etmekse ...kendinden vazgeçmişlik derecesinde buna adandıysa zamanlar, yine de beyazı siyaha boyayan
san eğer...
mahkumsun kendinle hesaplaşmaya...

bazen dünya üzerinde fazlaymış gibi hisseder ya insan...öyle bişey işte
her ne kırdıysa seni özür dilemek değil.. onu kabullenmek değilmidir önemli olan..

kabullendiğimizde yada görmeden, duymadan ,yaşamaya çalıştığımızda kolay değilmidir taşlı yollarda yürümek..herzaman pürüssüz olmaz ya o yollar...inadına yürümektir ama yaşamak...

http://frmsinsi.net/images/forumsins...sinsi.net_.jpg

yada bazen işitir konuşur duyar herşeyi atmazken bi kenara çırpınıp boğuluruz dimi...söyleyeceğim sudur ki!!!
üç maymun değil amacım...
ama kendin için, kendi kalbine, sevgi yolla.... kırılmışlıklara sitemlere inat...
öyle tabiki aynen mutluluk oyunu oynayıp kırgınlıklara bir perde çekmiyormuyuz hepimiz...
tabiki halimize şükür...