Bilişsel Terapi'nin Farkı Nedir?
 

Bilişsel Terapi'nin Farkı Nedir?

Diğer önemli duygudurum bozukluk modeller, psikanaliz, davranışsal, ve
nevropsikiyatrik gruplar içeriyor. Onların arasında büyük değişikler var. Aynı zamanda
da önemli benzerlikler taşıyorlar. Şöyle ki: Duygudurum bozukluklar, hastanın ya
göremediği, ya da etkileyemediği veya her ikisini de yapamadığı güçlerden yaratılıyor.
Bu güçler ya bilinç dışına itilmiş şuursuz faktörler, ya saklanmış şartlı refleksler, ya
da biyolojik dengesizlikler olabilirler. Bu modellere göre, bu güçler terapist tarafından
keşfedilip çözülmeli.

Buna rağmen Kognitif Terapi de savunulan aaa şudur: Duygudurum bozukluklar
spesifik olayları izah etmek için yaratılan düşüncelerden oluşturulur. Bu düşüncelerin
altında, aslında tepkiler yatmaktadır. Bu düşünceler hasta tarafından ayirt edilebilir.
Kognitif Terapi'ye göre terapist bunları keşfedip çözmüyor. Bunun yerine, terapist
hastaya bunları keşfetmeyi, tahlil etmeyi ve hastaya göre en uygun şekilde, işlevsel
olarak değiştirmeyi öğretiyor.

Kognitif (Bilişsel) Terapi Modeli
Kognitif Terapi Model'ine göre, duygularimiz ve
davranışlarimiz, olayları izah etme tarzımızdan
oluşuyor. Başka bir ifadeyle biz olaylardan değil,
olaylara bakış açımızdan ve onları görme tarzımızdan
etkileniyoruz..
Çocukluğumuzdan beri kendimize kazandıradığımız bazı temel inançlar vardır. Bu
temel inançlar tamamen çevremizdeki diğer insanların ve dış dünyanın gerçeklerine
bağlıdır. Bu "öz inançları", dışsal dünyayı anlamak, ana tepkiler vermek ve genel bir
felsefe geliştirmek için kullanıyoruz. Öz inançlarımızla temel varsayımlar ve tavirlar
ortaya koyuyoruz. Bunlara "aradaki inançlar" deniliyor. Özel olaylar olunca, bizim
genel yaşam felsefemimiz karışıyor ve bu olayları izah eden düşünceler ön plana
çıkıyor. Bu düsünceler ve izahlar aslında tepkilerimizi yaratıyor. Bunlara "otomatik
düşünceler" deniliyor.

Kognitif Terapi Modeli diyor ki bütün bunlar - yani öz inançlar, aradaki inançlar ve
otomatik düşünceler - hastadan keşfedilip tahlil edilebilir. Mantıksız ya da işlevsiz
olarak tahlil edilirse, hasta tüm bunları değiştirebilir. Terapistin rolu, bu süreç içinde
hastayı eğitip yol göstermektir.