http://medya.zaman.com.tr/2009/03/14/mucevher.jpg


Atık malzemeleri değerlendirebilmek herkesin harcı değil.
Kumaş parçaları, çöp poşetleri, plastik şişeler vs...
Elimize geçen her şeyi çöpe atmaya çok meraklıyız. 'Nasıl dönüştürebiliriz, tekrar yararlı hale nasıl getirebiliriz?' diye pek düşünmeyiz.

Bunun için ne vaktimiz var, ne de merakımız. Oysa Arjantin, Brezilya ve bazı Avrupa ülkelerinde geri dönüşüm çok ciddiye alınıyor. Devlet desteği ve tasarım okullarının ilgisiyle atık malzemelerden sanatsal üretimler ve tasarımlar yapılıyor. Ülkemizde de böyle kişisel çabalara zaman zaman tanık oluyoruz.

Gülnur Dağlar Güvenç bu isimlerden biri. Onun ilgi alanı plastik şişeler. Bir kullanımlık canı olan plastik şişeler,
Güvenç'in ellerinde rengârenk ve şık takılara dönüşüyor. Sadece takı değil, pet kabuklarla bezenmiş keten örtüler, ince porselenlerle yan yana duran pet kâselerle kurulmuş ziyafet sofraları, kristal avizelerin yerini tutmaya özenen pet avizeler de var.

Güvenç, çöpten pet şişeleri topluyor, kesip, ısıtıp, eritip, delip, yeniden biçimlendiriyor. Ortaya çıkan takıları beyaz gömleğinize broş olarak takabilir ya da gelin tacı olarak değerlendirebilirsiniz. Dünyaca ünlü mimar William McDonough, atık olarak dünyayı dolduran ve 'beşikten mezara' kullanılan ürünler tasarlamak yerine, devirdaim yapan ürünler yapmanın öneminden her zaman bahsediyor.
Güvenç'in plastik şişelerle yaptığı tasarımlar, bu fikrin en iyi örneklerinden.
Güvenç, "Pet, sadece su şişesi olarak yılda 1,5 milyon ton tüketiliyor. Bunların geri dönüşüme giren kısmının yüzde 70'i daha düşük değerlerdeki sentetik elyaf üretiminde kullanılıyor.
Üstelik geri dönüşüm için harcanan emek, para ve enerji, getirdiği kazanç ile karşılaştırıldığında hiç ekonomik değil.
Mevcut sistemlerle yapılan geri dönüşümün hiç yapılmaması halinde dünyanın daha az zarar göreceği söyleniyor. Çok sayıda üretilen her şey çok fazla atık demektir. Atık miktarını azaltmanın tek yolu ise üretimi azaltmaktır." diyor.
www.gulguvenc.blogspot.com