Kureyş
 

İslâmiyet'ten önce ve sonra Mekke'de oturan ve 10 kabilenin birleşmesinden meydana gelen topluluğa verilen ad. Bu on kabile şunlardı: 1) Beni Haşim, 2) Beni Ümeyye, 3) Cumah, 4) Adiy, 5) Sehm, 6) Nevfel, 7) Esed, 8) Teym, 9) Mahzum, 10) Zühre. Efsanelere göre Kusay adında biri, bu on kabileyi birleştirmiş ve onları Mekke'ye yerleştirmişti. Kureyşliler, Mekke'nin coğrafî durumundan, bu şehirde bulunan ve İslâmiyetten önce de Araplar tarafından kutsal kabul edilen Kâbe'den yararlanarak, Arap Yarımadası'nda maddî ve manevî bir üstünlük kurmuşlardı. İslâmiyet'ten yararlanarak, bu durumlarını daha da pekiştirdiler, özellikle Emevîler zamanında tüm İslâm dünyasına hâkim oldular.