Özür Dilerim Yüreğim
 

En sevdiğim saatlerdeyim yine...


Havayı zifiriye boyamış ressamın biri


Yönümü şaşırmış gibiyim ne sağım belli ne solum


Öylece yine sensiz kalakaldım gecenin en kuytu köşesinde


Yalnızlık, duvarda tik tak sesleri ile duran saat ve ben...


Ne senaryo değişmekte ne de benim bu senaryodaki rolüm


Aynaya her bakışımda bu saatlerde bir yabancı yüz karşılar oluyor beni..


Kim bu aynadaki yüz..Yoksa ben kendime mi yabancılaşıyordum fark


etmeden..



Gözlerimi kapatıp alışkın olmadığım bu durumdan kurtulmak istedikçe


Gözümü her açısımda yalnızlık ve korku devleşiyordu karşımda..


Ah bu geceler zifiri korkutucu geceler,beni bir başıma yapayalnız çaresiz


bırakan geceler..


Hayal kırıklıklarımın tavan yaptığı ,göz yaşlarımın inciye dönüştüğü ,




Avuçlarımı kağıt bir mendilin yerine hüznün sardığı saatlerdeyim yine..


Kısacık ömrüme neler sığdırmıştım oysa..


Yürüdüğüm bu yola hangi yanlış pusula beni sürüklemişti bilemıyordum..


Yol bittikçe geldiğim kapı, çaldığım kapı yalnızlığın kapısıymış meğerse..


Usulca girdiğim kapıdan izin isteyerek yüreğimi almaya gelmiştim.


Beni yalnızlığıma satan yüreğimi...


Seni pamuklara sarıp sarmalayamadığım için,hak ettiğine veremediğim için


özür dilerim yüreğim…