Kafiyesi Yok Amaa.... =)
 

Idris’le Dursun, kahvede ayri masalarda hafif sıkkın oturuyorlar.

Idris sesleniyor:

- Bana “ayran” desene…

- Ayran!

- Uyy, ben da senun karuna hayran!

Fena halde bozulan Dursun, biraz sonra Idris’e sesleniyor:

- Bana “gazoz” desena…

- Gazoz…

- Uyy, ben da senun karini öptum…

Idris, dudak büküyor:

- Bu söylediğunun kafiyesi yoktur…

Dursun sözü bagliyor:

- Kafiyesi yoktur ama asli vardur!