Kır İkindi Yağmurları
 

Sabahları aşık değilim dedim,

Hakikaten de öyleyimdir.

Her sabah rahat, neşeli olurum,

Hatta; sesime bakmadan türkü söylerim.


Herkes gibi işime giderim ben de

Çalışmak sanki özlediğim bir şeydir.

Sonra, yavaş yavaş o aklıma gelir.

Havam bulutlanır gitgide

Peşinden koşmaktan yorgun düşerim.

Çekilmez olur artık şehir


Bilirim şimdi kırlarda

Bir hayvan sakince suya eğilmiştir.

Trenler geçip giderken küçük kuşlar

Durmadan yer değiştirir telgraf tellerinde


Gitsem, gezinsem derim limanda,

Rıhtım kahvelerinden birinde otursam

Bir şey içsem ve dönsem.

Değiştirsem elbisemi,

Yahut; uzanıp saatlerce uyusam

Belki, bu dertten kurtulurum.

Derim ama akşam olur

Gene kapına düşer yolum.




Necati Cumalı