Öyle Pazarlik Ettimki Seninle
 

Kimselere diyemedim...

Oyle cok pazarlik ettim ki Seninle ey Rabb im. Sen cagirinca, kendime
ayirdigim vakitlerden calindigini dusundum. Ezan okununca,
sevdiklerimle
gecirdigim zamanlarin azalmasindan korktum. Vakit girince, icim ciz
etti
hep. Odamdan uzaklastim, biraktim isimi, bozdum keyfimi; oylece namaza
durdum. Ayak diredim, az sonra kilsam da olur! dedim. Az sonra larim
cok
sonralar a dondu, gec kaldim, gec kalmaktan utanmadim. Sonunda
ayaklarimi
suruye suruye vardim huzuruna. Pazarligimi vaktin daralmisligini bahane
ederek yeniden ileri surdum. Kaciyordu namaz ya; o yuzden cabucak
kildim,
selam verdim, hemen kalktim, rahatladim. Oysa rahatligi Sana borcluyum.

Agrimayan her bir disim kadar huzur borcluyum Sana. Damarlarimin her
bir
noktasinda pihtilasmayan kanim kadar sukûnet borcluyum Sana. Tenimin

kasinmayan her bir noktasi kadar rahatlik borcluyum Sana. Dislerim
agriyacak
olsa her biri icin harcayacagim zaman Senin. Kanim pihtilasip
damarlarim
tikanacak olsa, her defasinda izdirap ve korkuyla gecirecegim saatlerin

hepsi Senin. Tenim her noktasinda yirtilacakmis gibi aciyacak olsa,
kendi
kendime dar gelecegim huzursuz gunler Senin.
Gun oldu; usandim. Sabrimi tukettim; tukendim. Kendimi yontmaya
heveslendim.
Benden istedigin zamani cok gordum. Benden istedigini, benim icin
istedigini
bile bile, huzurunda huzursuz durdum. Fazla buldum namazin rekatlarini;

kisaltmak icin bahaneler aradim. Gunumu delik desIk etmeni, isimin
arasina
kesintiler sokmani, hayatimin ortasina duraklar koymani, uykumu bolmeni

luzumsuz gordum. Beni bana birak! larla durdum huzuruna; icim baska
bir
yerlerin turkusunu soylerken, ben seccadende, belki sadece bedenimle,
mihli
kaldim. Oysa Sen, dileseydin dar edebilirdin zamani bana! Bir ucurumun
dibine savrulmus bir arabada caresizce Sana yalvartiyor olabilirdin
beni.
Korkulu bir savasin orta yerinde ates ve kan kusan bombalarin altinda
gunumu
de, isimi de, uykumu da, hatta ruyalarimi da delik desIk etmelerini
takdir
edebilirdin. Dusmeyen bombalar kadar, ucuruma savrulmayan arabalar
kadar
genislik borcluyum Sana.
Icten pazarlikti benimkisi. Oyle icten ki kendime bile soyleyemedim.
Gozlerimle birlikte gonlumu de secdene kilitlemeyi cok gordum. Kendimi
sifirlamayi, benligimi hice indirgemeyi beceremedim. Ensemde kaderin
sicacik
nefesini hissedecek o teslimiyetin vadisine inemedim. Acelem vardi;
alnimi
koydugum gibi kaldirdim seccadeden. Butun benligimle asagi inemedim.
Isim
vardi, secdemi isime zaman kazandim. Secdeye kalbimi de sigdirmaya
calismadim. Uykum vardi, secdemi sig birakip uykumu derinlestirdim.
Itirafimdir: Bencilligimi de sirtima alip rukûlarda eritemedim.
Bedenim
egilirken huzurunda, emrolundugum gibi dosdogru olma nin agirligini
sirtima
almayi erteledim. Sirasi degil! di; hele dur; sonra da olur! du. En
Sevgili ni bir gecede ihtiyarlatan emri uzerime alinmadim.
Sen dileseydin, cocugumun ciliz nabizlarinin esliginde, los ve nesesiz
bir
yogun bakim odasinda, gozumu de gonlumu de, umutsuzca, caresizce,
urpertiyle, korkuyla bir monitorun ekranina kilitleyebilirdin.
Dileseydin,
yeryuzunun sukûnetini bir anda kesip, kucucuk bir duvar kipirtisinin
golgesinde, mini mini bir sarsintinin beklentisi icinde saclarima aklar

dusurebilirdin.
Icten pazarlik mi denir buna? Sen bilirsin Seninle ettigim pazarligi.
Kendime sakladigim ve hatta kendimden de sakladigim sir bu. Dilime bile

degdirmekten korktugum, agzima almaktan utandigim oyle bir sir iste.
Fisildamasi bile aci veriyor ya Meselâ, uzayinca Fatiha, uzayinca
sûre,
heceler sanki ozgurluge giden yolu taslar gibi kestikce, bitmez simdi
bu
namaz! dedigim cok oldu. Ama icimden. Kimseler duymadi.
Bir Sen duydun beni ey Rabb im. Sirrimi bir Sen bildin. Kendimi
luzumsuz
hissederken seccadenin uzerinde, dudagim anlamina yetisemedigim
kelimeler
icin oynarken, Sen beni soyledigimden fazlasiyla duydun,
soyleyemedigimi de,
dile getiremedigimi de bildin. Ruhumu alip uzaklara gittigim halde, bir

bedenimi biraktigim halde huzurunda, kovmadin beni, yakinliginda
tuttun.
Itirafimdir; oyle anlatildigi gibi ozleyebilmeyi beceremedim henuz
namazi
Aradan cikarmaya calistigim oldu namazi. Gecistirdim namazi. Bir
sorun du
cozdum, hallettim. Selam verip sonra yasamaya basladim Yasamayi
namazin
icinde aramaliydim. Namazi yasamanin icine sizdirmaliydim oysa.
Bilemedim.
Kafa tuttum, ayak diredim, pazarlik ettim; ama Sen utandirmadin, yine
yine
yine huzuruna aldin beni. Her secdede rahmetinle oksadin alnimi. Her
rukûda
aferinler fisildadin gonlume. Her vakitte yeni bir sayfanin akligina
cagirdin ruhumu. Yuzume vurmadin. Azarlamadin. Asagilamadin. Hepten
umut
kesmedin benden. Yok saymadin. Utandirmadin.
Pazarlik ettigimi Seninle bir Sen bildin ey Rabb im. Kimselere
soylemedin.
Sirdasim Sensin, bir Sana acabilirim icimi, bir Senin beni ayiplamandan

korkmam. Ben iste boyleyim; yine bana ait lerin hesabindayim. Baska
kime
soyleyeyim? Baska kimin anlayisindan medet umayim?