Neo-Pythagorasçılık - Neo-Realizm
 

Neo-Pythagorasçılık
(Yeni Pythagorasçılık) İskenderiye'de gelişen ve Pythagoras'ın öğretisini örnek alan felsefe sistemi.

Yeni Pythagoras'çılık, Pythagoras'ın gizli öğretisini canlandırma amacını güder. Bu görüş, doğu mistisizmini, Eflatun'culuğu ve Stoa'cılığı da kapsar. Cicero'nun çağdaşı romalı P. Nigidius Figulus tarafından kurulduğu sanılmaktadır.

Akımın temsilcileri I. yy.da Sexii tarikatını kuran Q. Sextius ve oğlu Taranto'lu L. Crassitius, Papirius Fabianus, Cornelius Celsius, Albucius, Siculus, Musa, baba Seneca, Larissa'lı Anaksilaos, Labienus, Porcius Latro, Arellius Fuscus, Bassus ve özellikle İskenderiyeli Sotion ile Moderatus'tur.

II. yy.daki temsilcileri ise şunlardır: Nikomakhos; peygamber ve gezgin büyücü Tyana'lı Apollonios, Hadrianus'un danışmanı Secundus, Apameia'lı Numenios Aleksandros Abonotikhos. Hem mistik, hem çileci bir akım olan Yeni Pythagoras'çılık üstüne yeterince bilgi yoktur.

Varlığını sürdürdüğü üç yüzyıl içinde bu akım, imparatorluğun baskıları ve halkın ilgisizliği yüzünden birçok defa söner gibi oldu. Ortaya koyduğu eserlerin çoğu düzmece olan akım, bu kaynaşmalı çağın öteki felsefi çığırları ile doğu dinlerinin etkisinde kaldı.
Neo-Realizm
(Yeni Gerçekçilik) XIX. yy. sonuyla XX.yy. başında, bilim kurumu gerçekçiliğinin kanıtlarıyla idealizmin tezlerini karşıtlaştıran bazı düşünürlerin ortak yönelimi.

Yeni gerçekçilik'in hemen hemen bütün temsilcileri tarafından paylaşılan ve çok farklı düşünceleri benimseyen düşünürlerin birleştiği tek noktayı meydana getiren anlayışa göre bilgide nesne, dış ilişki (nesnede hiç bir değişiklik meydana getirmez) açısından özne ile karşılaştırılabilir. Bu yüzden, nesnelerin metafizik yapısında her türlü taraf tutuştan bağımsız olarak bilmek eyleminin varlıklarını ortaya koymakla yetinmesini sağlamak gerekir.

Almanya'da XIX. yy. sonuna doğru, W. Schuppe saf gerçekçiliği savundu ve bilim kuramı idealizmi O. Kulpe tarafından eleştirildi. Bundan sonra yeni gerçekçilik G. E. Moore ile İngiltere'de, 1912'de yayımlanan yeni gerçekçilik adlı ortak kitabı derleyen grupla ve eleştirici gerçekçiliğin (Santayana) izleyicileriyle Amerika'da kendini kabul ettirdi.