Enbiyâ Suresi
 

VikikaynakEnbiya Suresi

birleştirEnbiya Suresi

Müslümanların kutsal kitabı Kur`an-ı Kerim`in 112. âyeti olup, Mekke döneminin sonlarında inmiştir. Kendinden önce gelen ar:مك Hz.İbrahim'in MÖ 2000ler'de yerleştirdiği Hanımı Hacer ve Oğlu İsmail'in ertafında İnşa olunan Arabistan Yarımadasını'nın Kızıldeniz sahilleri'ne yakın Kenti. MS 570ler'de Hz.Muhammed burada dünyaya geldi. 610'da Kur'an Alak Suresi ile bu Kent'te vahyolunmaya başladı. 630'da Kent Müslümanlar'ın denetimine geçti. 630'da Ünlü Veda Hutbesi bu Kent'te irad edildi. 1517-1917 arsında Mekke Osmanlı Yönetiminde kaldı.

Tâhâ sûresinin sonlarında geçen dümdüz yolu, geniş tarzda anlatır.
Mekke müşriklerinin akaid esaslarına yaptıkları itirazlara cevaplar verir. İnsanlara tarihin çeşitli dönemlerinde doğru yolu gösterip fazilet mücadelesi yapan nebîlerin ( Mûsâ, Harun, inatçı, huysuz

İbrâhim, Lût, İshak, Yâkub, Nûh, Davud, Süleyman, İsmâil, İdris, Zülkifl, Yunus, Zekeriyya, Yahya ve í?sâ nebîlerin, bilhassa Hz. İbrâhim`ın islam dînini tebliğlerini ve faziletlerini ayrıntılı olarak nakleder.

Sonunda bu kıssaların gayesi olarak, İslâm`ın tek din olduğu bildirilip Peygamber Muhammed teselli edilerek sûre sona erdirilir.


Bu makale, online kullanıcı topluluğu tarafından oluşturulan ve düzenlenen özgür ansiklopedi projesi Wikipedia'nın Türkçe versiyonu Vikipedi'deki Enbiyâ Suresi maddesinden kopyalanmıştır. Bu makale, GNU Özgür Belgeleme Lisansı ilkeleri kapsamında özgürce kullanılabilir.