Anadol Anadol / A4 / Stc-16 (1973-1975)
 

Anadol / A4 / STC-16 (1973-1975)
İlk prototipi 1972'de geliştirilen STC-16, sadece 1973 ve 1975 yılları arasında üretildi. STC-16 Eralp Noyan tarafından dizayn edildi. Böylece 1961'de dizayn edilen Devrim'den sonra, Türkiye'de dizayn edilerek üretilen ve seri üretimi gerçekleşen ilk otomobil ünvanını aldı.
1971'de Otosan'ın Genel Müdürü olan ve Vehbi Koç'un damadı Erdoğan Gönül, Otosan yönetimini ikna ederek, seri üretime geçilmesi onayını aldı. STC-16 üst gelir seviyesindeki kullanıcıları ve uluslararası rallilerde Anadol markasına prestij sağlamayı hedeflemişti. Belçika'daki Kraliyet Sanat Akademisi (Royal Fine Arts Academy) mezunu olan Eralp Noyan'ın başında olduğu bir ekip tarafından çizilen STC-16, o yıllar gözde spor araba modelleri olan Datsun 240Z, Saab Sonett, Aston Martin, Ginetta & Marcos modellerinden esintiler taşımaktadır. Eralp Noyan, aracın iç ve dış dizayn karakteristiğini II. Dünya Savaşı'nın gelişmiş uçağı olan "Supermarine Spitfire"dan esinlenerek çizdiği ifade edilmektedir STC-16 üretim bandına A4 kodu ile konmuş, kısaltılmış ve modifiye edilmiş Anadol şasi ve süspansiyon sistemi ile 1600cc'lik Ford Mexico motoru kullanılmıştır. Şanjman olarak ise yüksek performanslı İngiliz Ford Cortina ve Capri modellerinin şanjmanları kullanıldı. STC-16'nın ön konsol ve gösterge tabloları, o yılların gözde İtalyan ve İngiliz spor arabalarından hiçbir farkı yoktu. Kilometre ve devir saati dışında, o dönemin yeni detaylarından sıfırlanabilen mesafe göstergesi, Lucas ampermetre, Smiths yağ, benzin ve hararet göstergeleri konulmuştu. 11 ay süren proje geliştirme safhası sonunda, test sürüşleri için ilk olarak 3 adet STC-16 prototipi hazırlandı. Test alanları olarak Cengiz Topel havaalanı ile E-5 karayolunun İstanbul-Adapazarı bölümü seçildi. STC-16'nın ilk çarpışma testleri de bu dönemde yapıldı.
Daha sonra STC-16, test sürüşleri için Otosan Üretim Müdürü Nihat Atasagun tarafından İngiltere'ye M.I.R.A pistine götürüldü. STC-16 İngiltere'deki deneme sürüşlerinde ve görüldüğü otoban ve caddelerde, bir İngiliz markasının yeni spor modeli sanılarak büyük ilgiyle karşılandı ve dikkat çekti. Taşıdığı "320-E" test plakası nedeniyle birçok yerde durdurularak bu yeni model hakkında bilgi istendi. Bu testler sırasında pekçok İngiliz pilot tarafından denendi, performans, sürüş ve sürüş emniyeti açısından öneriler alındı ve bu öneriler doğrultusunda değişiklikler yapıldı. Ve, sonunda Nisan 1973'te ilk STC-16 üretim bandından inerek show-room'lardaki yerini aldı. STC-16 isminin "Sport Turkish Car 1600"ün kısaltması olduğu gibi, bu açılımın aynı zamanda "Sport Touring Coupe 1600" anlamında olduğu da ifade edilmektedir. Gençler ise bu açılımı "Süper Türk Canavarı 1600" olarak benimsemişlerdir.Geriye kalan araç sayısı bilinmemekle beraber yaklaşık 70 kadar STC-16'nın yollarda olduğu tahmin edilmektedir.
Ne yazık ki, STC-16 üretimi 1973'teki global petrol krizinin yol açtığı ekonomik kriz nedeniyle uzun sürmedi. Benzin fiyatlarındaki aşırı artış ve bir petrol türevi olan fibre-glass maliyetlerindeki artışlar STC-16'nın üretim maliyetlerinin aşırı yükselmesine neden olduğu gibi, bu maliyetlerde yapılacak üretim sonrası satışların sadece yüksek gelir grubuna hitab etmesi ve aracın benzin tüketiminin yüksek olması bu arkadan itişli spor modelin üretim ömrünün çok kısa olmasına neden oldu. O yıllarda, diğer Anadol modellerinin 50.000-55.000 TL olmasına karşılık STC-16 fiyatları 70.000 TL'nin üzerinde idi. Bu nedenle STC-16 müşterileri sadece ralli pilotları, spor araba meraklıları olarak kaldı.
Ancak, STC-16 o dönemin gençleri arasında haklı bir üne kavuştu. Geliştirilmiş ve modifiye edilmiş versiyonları Türkiye ve Dünya rallilerinde birçok yarışa girdi ve kazandı. Ralli için geliştirilen modellerde ağır şasi yerine daha hafif şasi ve 140 HP gücünde modifiye motorlar kullanılmıştır. En bilinen STC-16 pilotları olarak; Renç Koçibey, Demir Bükey, Romolo Marcopoli, İskender Aruoba,Cihat Gürkan, Ali Furgaç, Şevki Gökerman, Serdar Bostancı, Murat Okçuoğlu, Cüneyd Işıngör, Mehmet Becce, Hızır Gürel, Derya Karaköse ve Osman Arabacı'yı sayabiliriz.
1973 ve 1975 arasında devam eden STC-16 üretimi sırasında toplam 176 araç üretilmiş olup, bunların büyük bölümü 1973'te üretilmiştir. Renk olarak genelde "Alanya Sarısı" olarak üretilen STC-16'lar bu renkle de özdeşleşmiştir. Az sayıda da olsa; dönemin spor arabalarında kullanılan beyaz şeritli kırmızı veya mavi şeritli beyaz renkli olanları da mevcuttur.
Anadol STC-16 (1973) Teknik Veriler

Genel Bilgiler

Model: A4
Şasi: Tam, Çelik
Kupa: Monoblok Fiberglas
Renk: Ford Signal Yellow (Akzo Skala: FEU1022-KL)"Alanya Sarısı"
Kapı Sayısı:3
Güç Aktarımı:Arkadan İtişli

Karoser ve Boyutlar

Boyutlar Uzunluk: 3980 mm Genişlik: 1640 mm Yükseklik: 1280 mm
Dingil Aralığı: 228 cm
İz Açıklığı Ön: 1320 mm Arka: 1280 mm
Yerden Yükseklik: 162 mm
Ağırlık: (boş) 920 Kg
Ağırlık Dağılımı: Ön: %55 Arka: %45
Benzin Deposu: 39 Litre
Direksiyon: Rack&Pinion, Tur Sayısı 3.34
Dönüş Çapı: 9 mt.

Motor Bilgileri

Motor Yeri:Ön Aks Ortasında
Motor Yerleşimi: Uzunlamasina (Longitudinal)
Motor Yapısı: Döküm Demir, Ford Kent
Silindir Sayısı: Sıralı 4
Silindir Hacmi/per: 399,75 cc
Subap Sayısı:8
Soğutma: Su
Hacim: 1599 cc
Sıkıştırma Oranı: 9:1
Yakıt Sistemi: GPD Karbüratör
Motor Gücü: 68 PS/DIN 5200 RPM de (50 Kw)
Maksimum Tork: 2600 devirde 116.0 Nm (11.8 kgm)
Maksimum Devir: 5700 dakikada
Spesifik Tork:72.55 Nm/litre

Şanzıman

Vites Sayısı:4 ileri 1 geri Senkromeçli
Vites Oranları: 1. Vites 3.543:1 / 2. Vites 2.396:1 / 3. Vites 1,412:1 / 4. Vites 1,000:1 / Geri Vites 3,324:1

Genel Performans

Azami Hız:174 km/saat (165/80-13 3.77:1 aks oranı ve 6000 devir/dakika ile)
0-100 km/saat hızlanma:15-17 saniye
Güç ağırlık oranı: 72.83 bhp/ton
Top Gear Ratio: 1.00
Final Drive Ratio: 4.13

Yürüyen Aksam

Ön : Bağımsız Çift Salıncaklı, Teleskopik Amortisör, Helezon Yay, 232 mm çaplı Dolu Disk Frenler
Arka : Düz Akisli, Teleskopik Amortisör, Yaprak Yay, Kampana Frenler
Lastikler: 165/80-13

Kaynak : Wikipedia