Bir gün çelimsiz küçük bir kız çocuğu sokağın köşesine oturmş yiyecek para yada alabileceği herhangi bişey için dileniyordu.Üzerinde yırtık pırtık elbiseler vardı;yüzü gözü kir içinde perişan bir hali vardı.Kız dilenirken sokaktan genç canlı ve iyi görünümlü bir adam geçti.Kızı farketmişti ama belli etmemek için dönüp ikinci kez bakmadı.Büyük ve lüks evine mutlu ve rahat ailesinin yanına geldiğinde çok güzel hazırlanmış akşam sofrası onu bekliyordu.Fakat az sonra düşünceleri tekrar o fakir kıza takılıverdi.Duyguları bişeylere itiraz ediyordu.Sonra kolay yolu seçti ve itirazlarını Allah'a yöneltti:'Böyle birşeyin olmasına nasıl izin veriyorsun?Neden o küçük kıza yardım için bişeyler yapmıyorsun Allah'ım?'diye yakındı içinden.Sonra ruhunun derinliklerinden gelen bir cevap işitti:

"YAPTIM:
- SENİ YARATTIM!!