![]() |
Kırşehirin Atasözleri
* Soğuktan ve soysuzdan kendini koru.
* Eşek elin, zerdali emanet. * Her şey incelikten, insan kabalıktan kırılır. * Yatan öküze yem verilmez. * Sen okuyup adam olana kadar, dağdaki tavşan zabit kâtibi olur. * Yiğit at kendine kamçı vurdurmaz. * Boyumca buldum, huyumca bulamadım. * Eşeği yoldan çıkaran sıpa, insanı yoldan çıkaran sopadır. * Öyle tilki var ki baş keser, kurdun adı çıkmış. * Verme malını veresiye, iner gider kuru suya, kafa yarılır, göz çıkar, sulh olur yarısıya. * Sürmeden yürüyen at, buyurmadan tutan evlat, ona yetmez mehnat (can). * Esnek esnek getirir, esnek köstek getirir, bizim avrat samanlıkta başsız oturur. * Buyurulmadık yumuşu, puşt oğlan tutar. * Keşkahın korkusu geliyor, cömatın uykusu geliyor. * Deli deliyi görünce diyneğini saklıyor. * Gönülsüz yenen aş, ya karın ağırtıyor ya baş. * Ne kapıyı bastırıyor, ne kırığı küstürüyor. * Eli oklava yuvarlıyor, gözü kırık kovalıyor. * Kıtlıkta verilen dürüm bollukta unutulmaz. * Dek durana tepik yok. * Ulu sözü dinlemeyen, uluya uluya dağda kalır. * Zengin arabasını dağdan aşırır, fakir düz ovada yolunu şaşırır. * Kahve dumansız, anam imansız gitmesin. * Zamanında gerek tımar, öldü eşek, kaldı semer. * Atılan ok geri dönmez. * Deveyi güden, ağuyu yutan bilir. * Yelden, selden, bir de elden sakın ha, sakın. * Düşün ha babam düşün, toklumu alınır kışın. * Ata, ite, bite hiç güven olmaz. * Sakalını yerine koymayanın itibarı mı olur |
Powered by vBulletin®
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.