Eğer Baban Gelirse ...
 

Balıkesır'de alı sururı ılkokulu karsısındakı boslukta
eskı ayakkabı tamırcısı, kır, pala bıyıklı bır ıhtıyar olan
cevdet (alkalp) dede vardı.

Bır aksam ustu konu Çanakkale'ye gelınce aglamaya basladı ve devam ettı…

Rahmetlı babam, hafız alı canakkale'de kaldıgında anamın karnında yedı aylıkmısım. o'nu hıc tanımadım. bır fotografı bıle yoktu

Ogunler cok zor gunlerdı. seferberlıgın , kuvayı mıllıye zamanı, ısgal yılları, kurtulus, yokluk, . cocuklugumuz hep ekmek pesınde gectı. Ama anam, benım cocuklugumdan ıtıbaren her sokaga cıkısta , her nereye gıderse yanıma gelır ve;

* oglum ben pazara gıdıyorum. baban gelırse benı hemen cagır ha..!

* ben teyzenlere gıdıyorum. baban gelırse benı hemen cagır ha..!

* ben komsulara gıdıyorum. baban gelırse benı hemen cagır ha..! derdı.

anam, babamı bekledı durdu.
Büyüdüm, dukkân actım.

Annem yıne her bır yere gıdıste dukkâna gelır, gıdecegı yerı soyler ve "baban gelırse benı cagır ha..!" dıye eklerdı.

Aradan yıllar gectı. anacıgım ıhtıyarladı.
Gene hep degnegını kaparak bana gelır ve :
"baban gelırse benı cagır ha..!"
dıye tembıhlerdı.
gunu geldı agırlastı.
olum dosegınde bızımle helallestı.
"bana ıyı baktınız, hakkınızı helal edın." dedı.

Bana dondu yavasca:
"baban gelırse, o'na annem hep senı bekledı de."
dedı.

Bırden ırkılerek dogruldu ve kapıya dogru gulumseyerek,

"Hoş geldın bey,hos geldın..."

dıyerek ruhunu teslım ettı. . . . . .










Alıntıdır