Bir Bakar Mısın Anne??
 

Zaman ne kadar çabuk geçiyor değil mi anne.. daha dün dualar ezberletirdin.. çizilmemiş beynime..şarkılar öğretir eğlenirdin..Hep Böyla kalacak sanıyor insan.Hatırlıyorum o günleri hiç unutmadım ki! git gide büyüyüşümü seyrediyordun.. ne kadarda gururlandırıcı değil mi?
Ben senin kızındım... seni ne çok severdim değil mi? Ve de ne çok severdin beni değilmi..
"iyiki doğurmuşum seni" dediğin anlar kulağımdan hiç gitmiyor.. bak yaşım 20.. tam 13sene geçti o lafı ağzından duyalı..

unuturum sandın dimi? hayat bildiğin kalıplarla yürümüyor bak ben bunu öğrendim.. yontulmamış ruhuma, kristal kalemlerle tam 13 yıl önce kazıdın o lafını..
iyi ki doğrmuşsun beni anne..

zaman geçiyor.. ve ben tutamıyorum elimde.. sen gitgide yabancılaşıyorsun.. bana en yakın oldugun saniye..
"senii iyiki doğurmuşum" dediğin andı..sonra ne oldu ne oldu da değiştik..
aynaya bakıyorum anne.ilkokul resimlerime..aile fotoğraflarımıza..herşey gayet normal..bir bibiibi dakika! aile fotoğraflarımız normal değil.. ben nerdeyim anne..neden çok az fotoğrafım var sizinle.. neden elimi hiç tutmamışsın anne?

şimdi yirmi yaşındayım bak biliyorum bu soruların cevapları..

dedim ya git gide uzaklaşıyoruz diye..git gide azalıyor sevgimiz..

ergenliğimden sandın değil mi?bana olan nefretini her cümlende yüzüme savururken unuturum ya da ergenliğim anlayışla karşılarım dedin dimi..
sen niye anlamadın beni anne. ben sadece annemi istiyorum dediğimde.. asla annen olmak istememiştim dedin bana...küçüktüm ama unutmadım anne.
tam 13 yıldır bana güzel laf söylemedin..senden nefret mi ediyorum sen karar ver annem..
karşında ağlamayaınca arsız diye azarlardın..

anneler gününde herkes ne alacağına karar verip eğlenirken..gene azar işiticeğimden korkuyordum..boş masraf diye suratıma fırlatacağını bildiğim..o bilindik senaryoya geçmişteki yıllar gibi gene başrol oyuncusu olacağımı biliyordum anne..

babama birşey demiycem,dedirtmezdin hatırlarmısın?tvde maç varken önünden geçtim diye yediğim tokatı bile haklı bulmuştun.benim babam yok ki anne.. 2günde geçirdiğimiz toplam 2saatte gördüğüm resim gibiydi babam..yanyana oturup..faklı yöne bakan yabancılardık biz anne..

zaman geçti artık 20'yim anne..

gözlerimdeki ışık söndü..
bayılınca içim geçtiğinde,alışkanlık yapmışsın birşeyin yok derdin.. hastalık hastası ilan etmiştin beni.. az kaldı anne gidiyorum ben..
vedalaşmalarımız gibi olsun istemedim,beni azarlayıp evden dışarı çıkarmanı istemedim.. bu sefer "sana" yazıyorum anne..gene suç işliyorum..ben gittikten sonra arkamdan sövecek laf bul diye..yazıyorum anne..yazıyorum..bu sefer SANA! yazıyorum..

bunu yakında okuyacaksın..büyük ihtimal duygusuzluğun damaklarında olduğu anlardan birine gelecektir...13yıldır hep denk geldiğim gibi..
evden çıkıp oraya geleceksin,beni mermere çıplak koyup yıkıyorlar anne..sonra çarşafa bürüyecekler bedenimi..beyazlarımı toprakla örtecekler anne.üzerimi kirlletiler diye bana kızma olurmu..
eller dolanıyor bedenime..soğuk sular..etrafta tuhaf bir uğultu..
evden geldiğini görüyorum anne..gözlerim açık uyumuşum..
anne bir bakarmısın? gözlerimin içine.. hep boş insandım ya..gözlerimin içi boşmu diye..13yıldır cesaret edemedim anne..bir bakarmısın gözlerimin nihiline..
sonsuz boşluğuna doğru.. hediyem olsunmu sana.."anneler günü" hediyem.. o arada adın var anne tam 13yıl önceki gibi.. şaşırma..hep oradaydın.. e artık giyindim anne bak sırtta gidiyorum..elbisem kirlenicek..böceklerle oynaşıcak bedenim.. mikrop kapar hasta olur muyum..nasılsa bakmıyacaksın bana..

anne bir bakarmısın.. beyaz gerçektente yakışmışmı soğuk bedenime..
buna ölüm mü diyolar anne?
nereden bileceksin ki..bak bunu senden önce..13 yıl önce öğrendim..
"anne..."