Hayattan Neler Öğrendim....
 

- Çocukluğumda bana paranın amaç değil araç olduğu, para konuşmanın ayıp olduğu öğretilmişti.Yıllarca para saymayı, biriktirmeyi, tutumlu olmayı ve soyulmamayı beceremedim.Son yıllarda ne yazık ki para ve güce tapıldığı,


- Soğuk savaş sırasında silahlanmaya günde 50.000.000 dolar harcandığını, bugünkü yoksullukların daha çok bundan kaynaklandığını,


- İnsanın daha iyi yaşama isteği ve hırsı yüzünden yapılan araştırmaların, başka canlıların kendi istemleri dışında acımasızca katledilmesi sayesinde olduğunu,


- Bu dünya’nın erkekler dünyası olduğunu,



- Kadınların da her zaman masum ve mazlum olmadıklarını, bazılarının erkeklerden daha fazla şiddet yanlısı olabildikleri,


- Yine kadınların bedenlerindeki kıllardan kurtulmak için her yolu denediklerini ancak bir başka canlının derisini giymeyi statü saydıklarını,


- Sevgi, dostluk, barış sözcüklerinin içlerinin boşaltıldığını,


- Aşkın en güzel hastalık olduğunu,


- Annesiz ve babasız büyümüş bir çocuk olarak bu yaşımda bile hâlâ mutlu aile ortamında büyüyen insanlara öykündüğümü,


- Diğer taraftan, böyle büyüdüğüm için hayata daha kuvvetli başlayıp, sahip olduğum her şeyin kendi emeğim ve çabamla kazanılmış olması dolayısıyla başım dik gezebildiğimi,


- Benden asla siyasetçi olmayacağını,


- İçinden bir kuşun fırlayıp guguk diyenler hariç tüm saatlerden nefret ettiğimi, zamanın geçmediğini, geçip gidenin ben olduğumu,


- Yahudi, Ermeni, Rum, Kürt, Çerkez, Laz komşularımızla akraba gibi yaşamanın, gürül gürül yanan soba başında kestane ve çay sohbetleri yapmanın bir ayrıcalık olduğunu,


- Yarışmalar ve kumar oynamaktan hoşlanmamamın nedeninin kaybetme korkusu olduğunu,


- Çocuklarım olduktan sonra başkalarının çocuklarına daha incelikli davranmayı,


- En bilge öğretmenin doğa olduğunu,


- Batıdan teknoloji ithal ederken, sahip olduğumuz birçok hasleti kaybettiğimizi,


- Töre denilen şeyin bir cinayet kılıfı olduğunu,


- Bazen kendime yalan söylediğimi,


- Büyükannemin şikayet ettiği sırt ağrılarının bir gün benim de başıma gelebileceğini,


- Çalışan her organıma, her gün teşekkür etmeyi,


- Ve öğrendiklerimin bu sütunlara sığmayacak denli çok ama bir o kadar da eksik olduğunu öğrendim...





Leman Sam
(02.08.2002)