Miyanesultan Köyü Alaca Çorum
 

çorum ili köyleri - Miyanesultan Köyü Alaca - Miyanesultan Köyü hakkında bilgi - Miyanesultan Köyü resimleri



İlçe: ALACA - İl: ÇORUM

Miyanesultan, Çorum ilinin Alaca ilçesine bağlı bir köydür.

Alaca'nın 25 km kuzeyinde Hışır Köyü Boğazı'yla başlayan ihtiyar Deveci Dağları'nı, Alaca suyu ile yaran, yöredeki en derin ve uzun vadinin Dereyazıcı Köyü'nün, batıdan, yaklaşık 250–300 m yüksekliğinde, kuş bakışı konumda, sarp kayalık yamaç üzerinde bulunur. Miyanesultan, türbesi ve kalesi ile meşhurdur. Miyanesultan Kalesi, Çikhasan Pazarlı Höyük'ünün, güneydoğu yönünde, 2 km mesafeyle Miyanesultan Köyü'ne 1 km mesafede etrafı sur temelleri ile çevrili, batıdan girişi bulunan, güney, kuzey ve doğu yönüyle derin, sarp kayalık, ormanlık vadinin üst bölümünde, büyükçe bir köy oturumunda kale içi eski bir yerleşim yeri mevcuttur. Pazarlı Höyük'ü, üst tabaka özellikleri içerir konumdadır. Ev temelleri yerli yerindedir.

Köyün gelenek, görenek ve yemekleri hakkında bilgi yoktur.

Çorum iline 44 km, Alaca ilçesine 20 km uzaklıktadır.

Köyün iklimi, Karadeniz iklimi etki alanı içerisindedir.

Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. KÖYÜMÜZÜN GEÇMİŞTEN GÜNÜMÜZE GEÇİM KAYNAKLARI

Köyün ekonomisi geçmişten bugüne kadar tarım ve hayvancılık üzerine

Kurulmuştur. 1960'lı yıllara kadar tarım, tarlada karasaban, harmanda

döven; hayvancılıkta dağda doyur köyde yatır usulü yapılmakta idi. Tarla

tarımında arpa ve buğday, bahçe tarımında meyve, sebze ve üzüm başta

olan ürünlerdi. Hayvancılıkta, koşum için büyükbaş hayvan, diğer

ihtiyaçlar için küçükbaş hayvanlardı. Nüfusa göre köyün arazisinin

yetersizliği nedeniyle, ne kadar emek sarfedilirse edilsin yeterli

değildi. Köy halkı arasındaki alış verişler takas usulü olup, ticari

zihniyetli değil yardımlaşma ve dayanışma amacıyla yapılırdı. İş

ilişkilerinde de aynı anlayış yani imece usulü hakimdi.

Köyden dışarıya göçün hızlanması nedeniyle iş gücünde azalmalar oldu.

Maliyet artarken üretim azaldı.

Bunun üzerine 1970'li yıllarda modern tarıma yönelerek, tarlada traktör,

harmanda patos uygulamısana başlanıldı. Bu nedenle büyükbaş hayvancılığı

tarihe karıştı. Köydeki ekili arazinin modern tarıma müsait olmaması,

zaten yetersiz alanların daha da azalmasına (yaklaşık% 50 kadar) sebep

oldu. Köydekiler kalanlar iş bulamayıp çevre köylerde iş aramaya

başladılar. Bu işler için soğan otu, pancar çapası, pancar ve soğan

sökümü yalnızca birkaç örnektir. Bu işleri de yetersiz bulanlar bu kez

Mart ayında yorganlarını sırtlayarak Kasım ayına kadar gurbete gitmek

zorunda kaldılar. Öte yandan devletin ormanları koruma altına alması,

köylünün geçiminde önemli bir tutan küçükbaş hayvanlardan keçinin

beslenmesine yasak getirdi. Böylece hayvancılıkta "evde doyur evde

yatır" usulüne dönülmek zorunda kalındı. Kendini karnını zor doyuran köy

halkı, hayvancılığı geçici bir süre bırakmış olsa da ve alt yapı da

müsait olmasa, şimdi daha modern usülle yapılan hayvancılık bazı

ailelerin uğraş alanı oldu.

Bahçe tarımı neredeyse yok olmak üzere, bağlar ve bahçelerin büyük bir bölümü

ise bozulmuş durumdadır

Köyde, ilköğretim okulu yoktur fakat taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır. Ayrica köyün tarihi yerleri vardir . Bunlardan biri köyün kalesidir.


Köyünüze Ait Resim Ve Bilgileri Bu Konu Altında Paylaşabilirsiniz