Çölde Bir Elma
 

>Yıl 1516. Osmanlı Ordusu, Mısır seferinde ve asker Sina

Çölü’nü geçmek için hareket etmiştir. Birkaç gün öncesinde günlerce

bahçelerden geçerler. Bir süre sonra çevrenin bereketli toprakları

gerilerde kalır. Önce cılız otlar, sonra kavruk toprak. Derken uçsuz

sahra. Beyin kaynatan bir güneş, taban yakan bir zemin. Ağza, burna, göze,

hatta mataralara dolan ince kum. Çölün ayan beyan hissedilmeye başladığı

anlarda Yavuz Sultan Selim Hân, durur ve yanındakilere emreder:

Bir elma getirin bana!


Vezirler şaşkındır.


Aman efendim derler. Evvelce söyleseydiniz bahçelerden geçerken

tedârik ederdik, ama şimdi ne mümkün?


Ben anlamam. İcabında koca orduyu arayacak ve bir tane olsun elma

bulacaksınız

bana!


Çöl ortasında bir telaşdır başlar. Askerlerin bütün eşyaları didik

didik aranır. Ama bir tane olsun elma bulunamaz. Haber Sultana ulaştığında

bir vekâr ile secdeye kapanır.


"Sana şükürler olsun ya Rabbi!" diye duâ eder. Sonra vezirlerine

döner:


"Eğer bir elma çıksaydı" der, "geri dönerdim!"


Maksadı, askerler bahçelerden geçerken, meyvalara zarar vermiş mi

vermemiş mi? Bunu öğrenmek ister.


alıntıdır..