Ara Gönlüm!......
 

S.A


Ara Gönül ...




Nefsin ile girme yola;


Sen seni bil, ara gönül!..


Tepelerden bakma kula;


Düşürürler nâra gönül!..


Hiç güler mi gönül yıkan;


Kör nefsine arka çıkan?!..


Hüsrân olur, her hor bakan;


Sonu gider dâra gönül!..


Sen, sana bak, dağca suçun;


Göz yaşınla pakla için;


Hak sevgisi olsun göçün,


Uç kafesten, nûra gönül!..


Bir gül ara, öz içinde;


Güle dokun, köz içinde;


“Belâ” diyen söz içinde,


Vefâ göster, sırra gönül!..


Gel ey gönül! Gel ey canan!


Aşk iksiri içip kanan;


Hakk’a uçar, hakk’ı anan.


Hiç düşer mi yere gönül!..


Gönül, sende güler zaman.


Sende durur, bu can, canan!..


Dayanır mı akıl iz’ân?..


Tevekkül et yâra gönül!..


SELAM VE DUA İLE...