Devlet Sirri
 

DEVLET SIRRI
evlet Sirri[/url]27 Mayıs 1960 ihtilâli ile kendimi siyasetin içinde buldum. Ben, o yıllarda İstanbul Hukuk Fakültesi birinci sınıf öğrencisiydim. 1959 yılında kabaran siyasî tansiyon, 1960 yılında üniversiteleri kaynayan kazan hâline getirmişti. Nümayişler yapılıyor, forumlar düzenleniyor, mitingler, yürüyüşler, boykotlar birbirini kovalıyordu. Her gün bir senaryo sahneleniyor, DP iktidarı suçlanıyordu. Meselâ, deniliyordu ki; “Üniversiteli öğrenciler toplu hâlde öldürülmüş, kıyma makinalarında doğranmış, et kombinalarının buzhanelerinde saklanmış.” Buna benzer bir sürü şâyia o günün basınında manşet haber olabiliyordu. Bu ortam, bu gidiş, 27 Mayıs ihtilâlini hazırladı. Demokrat Parti yöneticileri ve taraftarları ihtilâl yönetimince tutuklandı.
Yassıada mahkemelerini davetiye sahipleri izleyebilirdi. İsteyenler, benim gibi o dönemde, “İrtibat bürosu” olarak kullanılan Dolmabahçe Câmii’nin önünde bir gün önceden kuyruğa girerler, sabaha kadar bekler, davetlilerden arta kalan yer varsa vapura alınarak Yassıada’ya götürülürdü. Bu şartlarda 3-4 celse takip etme imkânı buldum. Bir celsede yine Hakim Başol, on yıl Başbakanlık yapmış Menderes’i azarlıyordu. “Söyle, İskenderun’dan ve Mersin’den kayıklara yüklediğiniz silahları nereye gönderdiniz?” </B></B>



Merhum Menderes cevap verdi:
“Söyleyemem Reis beyefendi, devlet sırrıdır.”
Hakim Başol öfkeyle ısrar ediyordu:
“Taraftarlarınızı silahlandırmak, iç harp çıkarmak, karşı görüşte olanları sindirerek diktatör olmak istiyormuşsun, söyle, silahları nereye gönderdin?”
İdamla yargılanan Menderes, yumuşak, zarif bir tevekkülle cevabını tekrarlıyordu:
“Devlet sırrıdır, söyleyemem Reis beyefendi.” Kıbrıs’a diyemedi. Yunan zulmüne karşı canlarını savunan Kıbrıs Türk’üne gönderdik demedi. O, devlet sırrını kahramanca korumayı bildi. O gün devlet sırrının idam sehpasının altında dahi ifşa edilemeyeceğini öğrendim. Devlet adamlığının can pahasından daha aziz tutulduğuna şahit oldum.</B></B>

Rasim Cinisli -(Erzurum Eski Milletvekili)