ForumSinsi - 2006 Yılından Beri - Yoldaki İşkenceler Ve Çevresindeki Sorular -İ

Yoldaki İşkenceler Ve Çevresindeki Sorular -I

Meşakkat ve işkenceler, yapılan hatalar neticesi midir? Yoksa davetlerdeki sünnetlerden bir sünnet midir? Eziyet ve işkencenin hiddeti ve şiddetini hafifletmek veya yok etmek mümkün müdür? Yoksa bunları hafifletmeye ve yoketmeye çalışmak, yoldan sapmak mı demektir? Bunlar davet yolunda ölü devreler midir? Yoksa iz bırakan canlı devreler midir? Davayı yok eden öldürücü darbeler midir? Yoksa dava içi terbiye edici, eğitici, arındıran, sabit ve kuvvetli kılan devreler midir? İşkence ve eziyetlerin, cemaat ve fertler üzerindeki gerçek izleri ve etkileri nelerdir? Zarar mı verir, yoksa kazanç mı sağlar? Yoksa gerçekte o, işkenceler ve meşakkatler suretinde sunulan bir bağış mıdır?
Bu soruların tamamı veya bir kısmı, kimilerinin dilinde dolaşıp durmaktadır. Onların uyguladığı bu metoda, doğru bir kabulle yanaşmak mümkün değildir. Bunlardan bir kısmı, şüphe ve fitne tohumlarını saçmak için kötü niyetle bu soruları yaygınlaştırıyorlar. Bir kısmı da doğru ve gerçek bir bilgiye sahip olmaksızın sırf iyi niyetle yaygınlaştırıyorlar bu soruları.. Bilmiyorlar ki, topluluğu fikir ayrılığına düşürür, ortalığa şüphe ve fitne tohumları saçar...
Bu yüzden, şifa veren, doğru ve kabul edilir yanlarını bilmemiz için bu soruları ayrıntılarıyla sunmak gerekir. Böylece hakk gerçekleşsin, batıl'ın delili iptal edilsin. Yolun doğrusunu göstermek ise Allah'a aittir.
İmtihan ve denemeler Allah içindir. Sarsıntı ve depremin derecesine göre, onlara sunulan bela da o derecede şiddetlenir. İman, sadece dil ile söylemek değildir. Bir şeye alamet ifade eden semboller de değildir. Veya dış görünüşler, bir takım sesler ve dualar da değildir, asla.. Fakat iman için, belalar, deneyimler ve imtihanlar gerek. Allah'ın yardımı ve zaferi, ancak bu imtihanı başarıyla geçtikten sonra gerçekleşir.
Kur'an-ı Kerim'deki şu ayetler bu sünneti ikrar ediyor ve pekiştiriyorlar:
"Elif. Lam. Mim. İnsanlar (yalnızca) "iman ettik" diyerek denemeden geçirilmeden başıboş birakılıv ereceklerini mi sandılar? Andolsun, onlardan öncekileri denemeden geçirdik; Allah, gerçekten sadıkları da bilmekte ve gerçekten yalancıları da bilmektedir."
"Yoksa siz, sizden öncekilerin başına gelenler sizin de başınıza gelmeden Cennet'e girivereceğinizi mi sandınız? Onlara öyle yoksulluk ve sıkıntı dokunmuştu, öyle sarsılmışlardı ki, nihayet peygamber ve O'nunla birlikte mü'minler "Allah'ın yardımı ne zaman?" diyecek olmuşlardı, iyi bilin ki, Allah'ın yardımı yakındır."
"Andolsun biz, sizden mücahid olanlarla sabredenleri bilinceye (belli edip ortaya çıkıncaya) kadar, sizi deneyeceğiz ve haberlerinizi de sınayacağız (açıklayacağız)."
"Doğrusu, senden önce de peygamberler yalanlandı; onlara yardımımız gelinceye kadar yalanladıkları ve eziyete uğratıldıkları şeye sabrettiler. Allah'ın sözlerini (va'dlerini) değiştirebilecek yoktur. Andolsun, gönderilenlerin haberlerinden bir bölümü sana geldi."
"Eğer Allah dilemiş olsaydı, elbette onlardan intikam alırdı. Ancak (savaş), sizleri birbirinizle denemesi içindir."
"Allah mü'minleri, (şu) üzerinde bulunduğunuz halde bırakacak değildir, pisi temizden ayırdedecektir. Ve Allah sizi gaybe vakıf kılacak değildir."
"(Yine bu) Allah'ın iman edenleri arındırması içindir."
"Allah, hak ile batılı böyle bir benzetme ile anlatır. Köpük yok olup gider. İnsanlara faydalı olan ise yeryüzünde kalır, işte Allah, (kapalı şeyleri anlatmak için) böyle misaller verir."
"İnsanlardan öylesi vardır ki, "Allah'a iman ettik" der; fakat Allah uğrunda eziyet gördüğü zaman, insanların (kendilerine yönelttikleri işkence ve) fitnesini Allah'ın azabıymış gibi sayar; ama Rabb'inden 'bir yardım ve zafer' gelirse, andolsun: "Biz gerçekten sizlerle birlikteydik" demektedirler. Oysa Allah, alemlerin sinelerinde olanı daha iyi bilen değil midir? Allah, muhakkak, iman edenleri de bilmekte ve muhakkak münafıkları da bilmektedir."
Bütün açıklığıyla durum böyledir. Davet sahiplerine sunulan belalar ve işkenceler, davetlerde değişmeyen Allah'ın sünnetlerinden bir sünnettir. Yoksa hatalar nedeniyle ortaya çıkan bir durum değildir. Ayetler, apaçık olarak bunun hikmetini belirtiyorlar: yalancılarla sadıkları belirlemek ve ayırd etmek, mü'minlerle münafıkları ayıklamak, sabredenlerle cihad edenleri bilmek ve tanımak ve nitekim inatçılarla böbürlenip taşkınlık yapanları ortaya çıkarmak içindir. Böylece her sınıf ve ehli için, geçerli olan ilahi adalet tecelli etsin ve ortaya çıksın.
Aynı zamanda şunlar da hikmetlerindedir: Mü'minleri tezkiye etmek, temize çıkarmak ve arındırmak, böylece imanlarını daha da artırmak ve davaya sımsıkı sarılmalarım sağlamak. Neticede Allah'ın yardımı ve zaferinin üzerine inmelerini gerçekleştirmiş ve bunu muhafaza etmiş olurlar. Ayrıca Allah'ın yüklediği emaneti hayırla yerine getirmek mümkün olur.
"Onlar (o kimselerdir) ki, yeryüzünde kendilerini yerleşik kılıp iktidar verdiğimiz taktirde, namazı kılarlar, zekatı verirler, iyiliği emrederler, münkerden (İslâm hukukunun hoş görmediği ve yasakladığı şeylerden) vazgeçirmeğe çalışırlar. Bütün işlerin sonu Allah'a aittir."
"Gerçek şu ki, yeryüzü Allah'ındır; onu kullarından dilediğine mirasçı kılar. En güzel sonuç da muttaki (Allah'tan korkup, sakınmakta) olanlar içindir."
Böylece bu söz, bize güven ve sükunet veriyor, kalbimize mutmain bir şekilde yerleşiyor. Güçlükler, belalar ve işkenceler, davetlerde Allah'ın bir sünnetidir, yoksa hatalar neticesi ortaya çıkan bir sonuç değildir.. Ve diyoruz ki, kendilerine işkence ve bela sunulmayan, eziyetlere uğratılmayan davet ashabı, kendi durumlarını tekrar gözden geçirsinler, kendilerine bir çeki düzen versinler, belki bunlar, yolda yürürken hata ediyorlar ve gerçek davetçilerin (nebiler, sadıklar, şehidler..) yolunda yürümüyorlardır.
Şehid İmam Hasan el-Benna, Müslüman Kardeşler'in içine düşeceği belalar, eziyetler ve işkenceleri anlattığı zaman, -bu on yıldan daha fazla fiilen meydana gelen durumdan önceydi-, gelecek imtihanlardan söz etmesi gaybden haber vermek değildi. Fakat o, tarihi incelediğinden ve davetlerin özünü fıkhettiğinden gerçek dava ve davetlerde bu belalar ve işkencelerin Allah'ın bir sünneti olduğunu görüyordu. Başa gelecek hadiseleri, belaları ve işkenceleri hatırlatırken şöyle söylediğini görüyoruz:
"O takdirde, siz gerçek davet ehlinin yolu üzere yürümeye başladınız demektir. Bu imtihan, sizin için uzayabilir. Buna dayanabilecek misiniz?"
Sorulara cevap vermeye çalışmakla birlikte, şu hususu da gözden kaçırmamalıyız: Meşakkatler ve işkenceler hatalar sonucu mudur, yoksa davetlerdeki sünnetlerden bir sünnet midir? sorusuna karşılık deriz ki; bunun manası, dava yolunda ilerlerken mutlaka hatalar meydana gelmez demek değildir. Şüphesiz biz insanız, hatalardan ma'sum (günahtan uzak) değiliz. Çalışmaya giren ve devam eden herkes, hata da yapabilir. Ancak çalışmayanlar, oturup kalanlar hata yapmaz. Çünkü ortada hataya sebep olacak bir fiil ve eylem yoktur... fakat cüz'i ve ferdi hatalar, iyi niyet çerçevesinde, sınırlı beşer aklımızın bir içtihadı sonucu meydana gelmiş olabilir. Biz, bununla ibretlerden faydalanmak ve istifade etmek gereğiyle birlikte, Rabb'imizden bir ecir ve sevap umuyoruz.

Mustafa Meşhur