Hz. Adem (As) Ve Hz. Havva, Tövbeleri Kabul Edildiği Halde, Dünyaya Gönderilirken Neden Ayrı Ayrı Yerlere Bırakıldılar?
 

Hz. Adem (as) ve Hz. Havva, tövbeleri kabul edildiği halde, dünyaya gönderilirken neden ayrı ayrı yerlere bırakıldılar?
- “İkisi, ‘Ey Rabbimiz! Kendimize yazık ettik. Şayet sen kusurumuzu örtüp, bize merhamet etmezsen, en büyük hüsrana uğrayanlardan oluruz’ diyerek yalvardılar”(Araf, 7/23) mealindeki ayetten öyle anlaşılıyor ki, bu ayrılık, dünyaya gelmeleriyle başlamış, tövbe etmelerinden önce gerçekleşmiştir. Bu sebeple, dünyanın farklı kıtalarına gönderilmeleri ve ilk önce ayrı yerlere düşmeleri de, onların dünyaya sürgün edilme cezasının bir devamı olduğunu göstermektedir.

Nitekim, İbn Abbas’tan gelen bir rivayet göre, Hz. Adem ile Hz. Havva hac ibadetlerini gerçekleştirdikten sonra, Cenab-ı Hak, onların tövbelerini kabul buyurduğunu Adem’e vahiy etmiştir.(bk. Razî, Bakara suresinin 37. ayetinin tefsiri). Bu da, ayrılığın tövbeden önce gerçekleştiğini, tövbeden sonra kaldırıldığını, birlikte hac vecibesini yaptıktan sonra da ettikleri tövbenin kabul olduğu bilgisinin vahiy edildiğini göstermektedir.

- Bunun yanında, ilahî hikmet bu geçici ayrılıkla onlar arasında karşılıklı bir şevk, bir arzu uyandırmış, onlara ve onların nesline, aile yuvasının sürekli bir yuva olmasının gereğine işaret edilmiştir.
- Bu ayrılık, insanlık ailesi için, ölümle meydana gelen ayrılıktan sonra, hakikî vuslatın ancak cennette olacağını, bunun gerçekleşmesi ise, günahlardan tövbe etmeye bağlı olduğunu hatırlatan bir tablonun zihinlere kazınması bakımından da önemlidir. Çünkü, asıl ayrılık öteki dünyada meydana gelen ayrılık olduğu gibi, gerçek vuslat da ebedî hayatta gerçekleşen mutlu tablodur.

sorularla islamiyet