İki Küçük Ayağın Bağımlısıyım...
 

İki küçük ayağın bağımlısıyım...
Kelimelerle nasıl ifade edilir bilmiyorum ama anneliğimin 2. yılını yaşıyorum arkadaşlar, mutluluğun, sevincin, hüznün yeni yüzleriyle tanışıyorum...




25.05.2005 te anne oldum benâ?¦

Dünyalar tatlısı bir bebeğin gülümsemesiydi ilk tanıştığım

Küçüğüm göğsümdeydi, ilk sıcaklığını duyduğum an

İlk mutluluğum gaz çıkarmasıydı

Sonra ilk evimize geldiğimiz an; 3 kişilik bir aile oluşumuzdu.

Gecenin kör karanlığında mama hazırlamaktı annelikâ?¦

Tükürcüğünü yutmasın diye sabahlamaktı başucunda

Dönüyor dediğimizde emeklemesini görmekti ilk heyecanâ?¦

Övgüyle bahsetmekti,

İlk dişinin çıktığı andaki sevinçti annelikâ?¦

İlk adımıydı,

Anni deyişiydi,

Boynuma o sıcacık sarılmasıydı annelikâ?¦

Gece uyandığında ilk çığlığının ANNE olmasıydı,

İlk kelimelerini paylaşmaktı,

Sevdanın da dediği gibi telaşsız sevişmeyi özlemekti,

İki küçük ayağın bağımlısı olmaktı annelikâ?¦

Sabırla tekrarlamaktı,

Kendini oğlunda görmekti aslındaâ?¦

Babasıyla yerde yuvarlandıklarında,

Araba kullandıklarında,

Gecenin sakinliğinde sarılmış uyurken bulmaktı onları...

Sabahın altısında puding istemesine karşı koyamamaktı belki de

Islak mendil, biberon ve bezsiz bir hayat düşünememekti annelik,

Ya üşürse deyip sıcak havada hırka taşımaktı...

Kısacası karşılıksız sevmektir annelik...

Mutluluğu çocuğunda görmektir,

Buradan kendi annemden başlayarak, tüm annelerin anneler gününü kutluyorum.

Çocuklarımızla nice mutlu yıllar geçirmenizi diliyorum.

Sevgiyle kalın...

Kaynak: Bebek