Firsatin Kazasi Olmaz
 

FiRSATiN KAZASi OLMAZ
>
>Delikanl1 yillar sonra dogduu kasabaya doner. Sabah uyandiginda
>aklina yillar once evlenmek istedigi, kasabanin en guzel kizi gelir.
>Kizin guzelligi cevre kasaba ve sehirlerde bile dillerdedir ve kimler
>istediyse kiz bir turlu olumlu yanit vermemistir.
>Otelden cikar ve gordugu yasli adama kizi sorar.
>Yasli adam az ilerde guzel bahce icinde bir ev
>gosterir, kizin orada oturdugunu soyler.
>Delikanl1 merak eder, kizin nasil biriyle evlendigini.
>Bir kosede beklemeye baslar, bir muddet sonra
>yaslica kel pekte hos gorunmeyen bir adami yolcu eder kiz kapidan...
>Ustelik zengin bir adam da degildir. Adam gittikten sonra delikani
>calar kapiyi, kendini tanitir. Sorar niye bu adamla evlendigini kiza.
>
>Kiz: - Soylerim der ama bir kosulla. Evin arkasinda buyuk bir gul
>bahcesine goturur delikanliyi ve der ki:
>- Bu bahcenin en guzel gulunu bana getirirsen soyleyecegim sana niye
>bu adamla evlendigimi. Ama asla geri yurumek yok bahcede, arkana bakmak
>yok en guzel gulu istiyorum sadece.
>
>- Memnuniyetle der delikanli ve girer bahceye. Uzatmisken elini
>pembe bir gonca gorur az otede, ilerler. Ona uzanirken kadife k1rm1z1 bir
>gul ilisir gozune ilerde. Derken..
>
>Bir de bakar bahcenin sonuna gelmis. Kiza verdigi soz gelir aklina..
>Geri donmek yok. Ne yapsin. Mecburen buldugu alelade, hatta solmaya yuz
>tutmus bir gulu mahcup bir sekilde goturur kiza. K1z gulumser gulu gorunce.
>
>- Bilmem aldin mi cevabini der delikanliya. Iste hayat bu bahcede
>yurumeye benzer....