Gerçek Yaşanmış Bir Öykü
 

Annemin yalnızca bir gözü vardı ondan nefret ederdim.çünki bu durum beni utandırıyordu.ailemizi

geçindirmek için okulda ahçıılık yapardı.ilk okulda iken bi gün annem bana merhaba demeye

gelmişti.yerin dibine girmek istedim.bunu bana nasıl yapardı.onu görmezden geldim.ona nefretle

baktım ve oradan kaçtım.ertesi gün sınıfta bir arkadaşım dediki ee senin annenin yalnızca bir gözü

var yerin dibine girdim. ve annemin oradan kaybolmasını istedim bu yüzden ogün onunla karşılaşınca

dedimki beni gülünç duruma düşüreceğine ölsen daha ii.annem karşılık vermedi dediklerim hakkında bir

saniye bile durup düşünmedim çünki çok kızmıştım.onun duyguları beni ilgilendirmiyordu onu evde

istemiyordum çok çalıştım ve singapur'a okumaya gittim sonra evlendim. kendi evimi aldıum çocuklarım

oldu ve hayatımdan memnundum.bi gün annem beni ziyarete gelmişti.kaç yıldır beni görmemiş ve

torunlarını tanımamıştı.kapıya gelince çocuklarım ona güldüler.ona evime gelip çocuklarımı nasıl

korkutabilirsin hemen buradan git diye bağırdım buna annemin sessizce kusura bakmayın yalnış adrese

geldim galiba dedi ve gözden kayboldu.bi gün mezunlar toplantısı için okuldan bir mektup aldım

karıma iş seyahatine gidiyorum diye bahane uydurdum mezunlar toplantısından sonra sırf meraktan eski

eve gittim komşular annemin öldüğünü sölediler.hiç üzülmemiştim bana verilsin diye annemin bıraktığı

mektubu verdiler. "en sevgili oğlum her zaman seni düşünüyorum singapur'a gelip çocuklarını

korkuttum için üzgünüm.mezunlar gününe geleceksin die çok sevinmiştim ama seni görebilmek için

yataktan kalkabilirmiyim bilemiyorum...sen büyükken sürekli bir utanç kaynağı olduğum için

üzgünüm... biliyormusun sen çok küçükken bir kaza geçirmiştin ve gözünü kaybetmiştin ..anne olara

senin tek gözle büyümene dayanamazdım bu yüzden sana kendi gözümü verdim o gözle benim yerime

görüyor diye seninle okadar gurur duyuyordumki... bütün sevgimle annen...