Şemsiye Açmayı Unutmuşum Hocam
 

Orduda Efirli Cezaevinde,çoğunluğunun cinayetten mahkum olduğu bir koğuşta ders anlatıyorum.Orduda yağmur bol olduğu için,sık sık şemsiye taşırız.Şemsiyemi yanıma koymuşum.Bir ara baktım mahkumun teki,benim şemsiyeyi almış,açıp kapıyor.Kendisine baktığımı farkedince "Hocam kusura bakma,oniki senedir şemsiye açıp kapamaya hasret kalmışım,hasret gideriyorum" dedi.Gülümsedim ve "Devam et arkadaş" dedim,derse devam ettim

Olay garibime gitti ilk zamanlar,ama sonra düşündüm ki,insanoğlu çok basit şeylerin bile özlemini çekebiliyormuş.Hangimizin aklına "Şemsiye açıp kapamaya hasret kalacağımız" gelir?