Ressam
 

Renklerin ustası olarak anılan büyük bir ressamın öğrencisi eğitimini

tamamlamış.


Büyük usta öğrencisini uğurlarken, yaptığı resmi şehrin

en kalabalık meydanına koymasını ve yanına da kırmızı bir kalem

bırakmasını, halktan beğenmedikleri yerlere çarpı koymalarını rica eden bir yazı

iliştirmesini istemiş.




Öğrenci birkaç gün sonra resme bakmaya gittiğinde

resmin çarpılar içinde olduğunu görmüş.

Uzüntüyle ustasına gitmiş. Usta ressam üzülmemesini ve yeniden resme

devam etmesini önermiş. Öğrenci resmi yeniden yapmış.


Usta yine resmi şehrin en kalabalık meydanına bırakmasını istemiş

fakat bu kez yanına bir palet dolusu çeşitli renklerde boya ile birkaç fırça

koymasını ve yanına da insanlardan beğenmedikleri yerleri

düzeltmesini rica eden bir yazı ile bırakmasını önermiş.


Öğrenci denileni yapmış. Birkaç gün sonra bakmış ki resmine hiç

dokunulmamış. Sevinçle ustasına koşmuş.


Usta ressam şöyle demiş:

"İlkinde insanlara fırsat verildiğinde ne kadar acımasız bir eleştiri sağanağı

ile karşılaşılabileceğini gördün. Hayatında resim yapmamış insanlar dahi


gelip senin resmini karaladı.


İkincisinde onlardan yapıcı olmalarını istedin. Yapıcı olmak eğitim gerektirir.

Hiç kimse bilmediği bir konuyu düzeltmeye cesaret edemedi.


Emeğinin karşılığını, ne yaptığından haberi olmayan insanlardan alamazsın.

Sakın emeğini bilmeyenlere sunma ve asla bilmeyenle tartışma."