Mavi Düşler Yolcusu
 

Mavi Düşler Yolcusu - Nuri Can

Diyorum ki, bir gün sevdamı yüreğime yüklesem, alıp gölgemi yanıma dağ deniz çekip gitsem insanın olmadığı uzak kıyılara. Ormanlar dolaşsam, dağlar, denizler Ağaçlar diksem bulutsuz adalara, çiçekler sulasam keyfimce, yıldızlar arkadaşım, kuşlar yoldaşım olsa Şiirler toplasam gün boyu mavi göğün altında


Bir sevda rüzgarı esse uzaklardan, bir ılık meltem, alıp götürse hayallerimi bilmediğim, tanımadığım uzak yerlere

..../

Gözlerimi kapatıp dalıyorum mavi düşlere, Bir demet süsen kokusu yağıyor üzerime , bir demet sümbül kokusu.Yağmurdan sonraki mis gibi kokan toprağın kokusu...


Çocukluğum, ilk gençliğim düşüyor aklıma; sanki bir dağbaşındaymışım, bir göl kıyısında suya daldırmışım ayaklarımı rüzgarla konuşuyorum. Suların nazlı nazlı akışını duyuyorum, serin serin esişini rüzgarların, bir kelebeğin kanat vuruşunu duyuyorum, bir ceylanın ürkekliğini, bir kumrunun yakarışını...


Mavinin masumluğunu, kırmızının sıcaklığını, yeşilin cıvıltılarını hissediyorum. Sesimi alıp götürüyor sular uzak denizlere ... Mavi ve dalgalı bir denizlerde küçük bir tekne oluyor kalbim; ki, rengi düş mavisi. Duygusal bir limana sığınma çabalaması içinde.


Mavi yolculuklarını düşlediğim uzaklar, cennetin sonsuz güzelliğini andırıyor. Günahsız bir yaşamın yeri olan cenneti. Dans eden güvercinler, bembeyaz kanatlarındaki her bir tüyü kalbimin içine topluyorum. Bembeyaz papatya tarlalarından papatyalar savuruyorum gökyüzüne. Beyaz güvercinlerin pencereme bıraktığı sevgileri yolluyorum gökyüzüne... Sonra mavi düşleri koynuma alıp uyuyorum.


Bir yağmur sonrası güneşin sıcaklığıyla beraber gökkuşağının renkleri doluyor içime. Kalbim ve ruhum huzura ulaşıyor. Mutluluğa kavuşuyor bedenim. Hiç bitmesin istiyorum bu huzur dolu dakikaların, sonu gelmesin istiyorum.


Uyanınca mavi düşlerden gerçeklerin katılığına takılıyor gözlerim, bakıyorum bahar uzakta daha, leylakların açmasına çok var, sancılı her mevsim sonrasında yeşerecek dalları vardır ağaçların. Bu bahar hangi dalım kurumuş, hangisi yeşil anlayacağım. Hiç yeşermezsem bilki kurumuşum artık gölgemde olmayacak...


Yine de uzaklar hep bir sevda ritmi taşıyor yüreğime, bir aşk masalı, bir rüya iklimi taşıyor. Bir leylak mevsimi, bir huzur kokusu, bir gönül iklimi taşıyor


Göklerin yanağından süzülen bir damla gözyaşıyım ben, gözleri buğulu bir sevda yolcusu, oysa hiç bir liman almıyor beni, hiç bir gemi tanımıyor, hiç bir pezevenk anlamıyor.


Uzaklar, içimde tanımadığım iklimlere akıp giden derin bir ırmaktır artık. Her akşam hüznünü kuşanır gözlerim, sığınır uzaklara Ben ki, hep uzak yolculuklara yüklerim sevda düşlerimi, hep yarınlara ertelerim. Yarınların ne getireceğini bilmeden...


Yokum artık yokumsayın, boşuna aramayın beni, dalgalı bir denizde kırık bir tekneyim şimdi. Bir sevdam kaldı ardımdan, bir de ayak izlerim sokaklarda Ben, ben ki, varılmayan uzak mavi yolculukların yolcusu



Maviler Delisi


Diyorumki bir gün

sevdamı yüreğime yüklesem

alıp gölgemi yanıma

dağ deniz çekip gitsem...


dolanır ayaklarıma güz

anamın yanık ninnileri

kor beni çaresiz...

bir yanı Mecnun olur kıyılarımın, bir yanı Leyla

bir yanı Yusuf olur kuyularımın bir yanı Züleyha

uçurumlar doldurur bakışlarımı

yönümü nereye çevirsem...


kalsam, sığdıramam bu deli maviyi

ihanet kokan soluğuna metropollerin

üşür gözlerimde yediveren tomurcuk

yedigöğün yıldızları

yüreğimde bir maral ağlar

hangi suya eğilsem...


kanayan bir yara olur özlemim

içli bir sonbahar bestesinde

akıp gider sancıyarak mevsimlere

her kirpiğimde bir gül ıslanır

hangi şarkıyı dinlesem...


gözlerimde bilinmiyen adresler

kulağımda uğuldayan sesler

durmadan bir ezgi sarıyor içimi

dudağımı kanatıyor şiirler

ah ben bu sevdayı kime nasıl söylesem...


tanrım

nedir bu gecelere sığdıramadığım hüzün

yüreğimi ikiye bölen sancı

nedir bu acemi sevda,

mavilere tutkun yanım

eğer ben şair değilsem...


bir rüzgar soluğu türkülerdeyim

bir güvercin kanadı göklerde

bulutlar bulutları kovalar

dalgalar dalgaları

durmadan bir deniz çalkalanır gözlerimde

bir yol uzanır

ah nasıl özlem kokuyor uzaklar bir bilsen...


Nuri Can