İnsana Dair
 

İnsana Dair Hikayesi - Gerçek Hayattan Alıntıdır - Hikayeler - Oğuz İğneci

Size soruyorum insanlar hayatta kaç defa kendinizi yalnız hissettiniz? ya da kendinizi yalnız hissettiğiniz zamanlarmı yoksa yalnız hissetmediğiniz zamanlarmı mutluluğu buldunuz ve ya kaybettiniz? sanıyorum bunların hepsini yaşadınız. Ama farkındamıydınız veya sadece yaşadınızmı?

İnsan ne tuhaf bir yaratıktırki yaptığı herşeyle böbürlenir. Ne insanlar vardırki olması gereken yapılması gereken yaptıklarıyla övünürler.Ne zamandan beri olması gereken işlere daha büyük anlamlar yüklenmeye başlandı.Bir insan hayatını kurtarmak mecburiyet işe o sadece bir iştir Ama o insanın hayatını kurtarmak vicdanı bir ödevse sadece vicdanını rahatlatmak için yapan insan içinde bir iştir peki kahramanlar kimlerdir?

Yalnızlık,kendimizden kaçarak kendi adımızı her tabelada görmek gibidir.Bazı insanlar uzaklaşmak isterler olaylardan hani bir söz vardır `uzaklaşmak iyidir iyi gelir` peki uzaklaşan yine biz değilmiyiz o dertleri gören biz olduğumuzz gibi. Önce ruhumuzu arındırmalıyız her zaman kendimize ait bir dünyamız olmalı sadece bize ait kimsenin göremeyeceği bilemeyeceği dokunamayacağı ki yalnız kaldığımızda kendimizden kaçmayalım.Aksine kendimzi daha çok arayalım inanıyorumki o zaman daha çok vaktimiz olacaktır.

Ben kendimsem kendimden korkmuyorsam (tabi önce tüm bunların farkındaysam)hiçkimseden korkmam. Güçlü insan yıkıntılardan sonra ayakta duran değil tüm bunların olan biten herşeyin farkında olup ayakta durabilen gerektiğinde kendi yarattığı evrenine dönebilen hiç bir zaman arada kalmayan insandır.Niceleri vardır ki ufak bir sarsıntıda kendilerini olduklarından daha beter göstermeye bayılırlar.Karşışındakininde onun gibi yıkılmasını isterler.Hani hemen içkiye sığınırlar bilirsiniz işte.Herkesin onunla ağlamasını isterler.Ben buna rakı içme mecburiyeti arayan aciz kopukluk derim.Hani sessiz bir yere gidip insanları gözleyip tek tek hepsinin suratına bakıp hepsinin farklı bir dünyasının hikayesinin acısının olduğunu düşünen çok olmuştur aranızda.Ben siz ve ya bir başkası onlardan yani birbirimizden hiç bir farkımız yok.Gözlerimizi kapattığımızda ne görüyoruz,o uzun geceler boyunca neler hissediyoruz ölüm günde kaç kez aklınızın bir odasını dolduruyor.En son ne zaman ağladınız.En son ne zaman biri sizin için ağladı.

``şimdi bir sigara dumanının aciz katledilişinde yarattığım koyu derinliklerimin balçık kıyılarında nefesim nefsimin pençesinde``


Oğuz İğneci