Dokunmayın Pencereme
 

Dokunmayın Pencereme Hikayesi - Pencere Hikayeleri - Aynur Engindeniz - Aynur Engindeniz Yazıları

dışarda yağmur var.yine penceremdeyim.sokak lambası dostumla ben dertleşeceğiz birazdan.soğuk var ama ben üşümüyorum.


doktorlar pencereyi yasaklamıştı aslında.takıntıymış.nerden bilecekler burda aldığım huzuru..pencerenin önünde durdukça hep bir "gelecek"bekleyecek mişim.


şu yüzüme vuran yağmur taneleri kadar etkili ilacınız var mı doktor...ya şu yapayanlız sokak lambası kadar..peki kaldırım kenarlarından telaşla akan suyun sesi kadar...yok..ne işe yarar sizin ilaçlarınız.ağlamayayım diye verdiğiniz hapı yutarken ağlıyorum en çok...


en derin sırlarımı hiç utanmadan gurur yapmadan aşağılanmadan sana bile anlatamadım ki doktor.sorduğun sorulara doğru cevap veremedim.çünkü sen insansın...anlamamak senin mayanda var.yargılamak,suçlamak hep insani duygular..ama sokak lambası öylemi.hep o utanır ben anlatırken.hep onun boynu büküktür ben konuşurken...senin diploman onun sokak tecrübesi var..senin bilimsel yargıların,onun ışığı var...sen seans sonunda paranı alırsın sonra adımı bile hatırlamasın ,o hiç karşılık beklemez...ve beni hiç unutmaz,bekler her gece penceremin önünde...


hem de beni hiç aldatmadı..hiç kırmadı...


hani sordun ya neden "anne" neden "pencere"


ben de sana bilmem demiştim..ne sorduysan bilmem demiştim...


lamba biliyor işte...


ne sana ne ilaçlarına güvenmiyorum doktor...bana güven dedin...anlattığım herşeyi bir başkasına anlattın.hani sırdı.o anlattıkların kaç kez yüzüme vuruldu,kaç kez deli muamelesi gördüm biliyor musun.


ne arkadaş istiyorum,ne yapmacık vah vahlar...ben iyiyim.sizler elele verip beni delirtmeye çalışsanız da ben sadece hüzünlü bir meleğim.acıları kendiğnde saklı,gözyaşlarını kimsenin göremediği gülen ama hüzünlü melek.


bu pencereyi asla kapatmayacağım.çünkü benim derdimi anlatabildiğim tek serbest kürsü burası...hep burada karanlık basınca ağlayacağım.bir kaç dakika sonra annem gelecek,kucağına sığınacağım...sabaha kadar koruyacak beni...sabah olunca gidecek...


doktor!sen yak o diplomanı...bir pencere bir lamba kadar değerin yok gözümde....


Aynur Engindeniz