Bağışla Suçumu Tut Ellerimden
 

Bağışla Suçumu Tut Ellerimden Yazısı - Bağışla Suçumu Tut Ellerimden Ayşe Sönmez Bulut - Ayşe Sönmez Bulut Yazıları

Ellerimde kelepçeler, ayaklarımda prangalar. Tutukluyum. Suçum çok büyük. Çok sevmekten hüküm giydim. Boynumda aşk şiirlerimden bir yafta asılı. Gelen geçen okuyup gülüyor. Ayıplıyor, kınıyor, hor görüyor. Suçum büyük, bu kötülüklerin hüküm sürdüğü dünyaya rağmen sevmek, baş kaldırmak sevgisizliğe.


Kirpiklerin parmaklık, ellerin gardiyan. Gözlerin, karanlık hücreme vuran sokak lambası. Her gün bir çentik atacağım duvara, tutukluluk günlerimi sayarken ama yok gözlerinin kömür karası. Güneş neden parlak değil? Kim almış, sarılarını, kırmızılarını. Bir parça renk versen gamzelerindeki gül bahçesinden. Aydınlanır belki taş duvarlı hücrem. Hatta ısınıverir bu tutan parmak uçlarım da gözlerinin resmini çizerim duvarlara.

Ziyaretime sakın gelme. Unuturum prangaları koşmaya kalkarım ardından. Yüreğime oturur ayrılık, dağlar gibi. Kanatır kelepçeler, söz dinlemeyen ellerimi, saçlarını okşamaya kalkar da, çaresiz.


Zulamda bir parça umut var. Gün gelir içime çöreklenirse yokluğun direnme gücüm olur, umut. Birkaç dize şiir var. Unutursam sevgi sözcüklerini, aşkın büyüklüğünü umudum olur şiirlerim. Zulam da bir parça sevgi de var, yemeden içmeden beslediğim. Yetmezse sana sevgim, az bulursan bir gün üstünü doldururum. Yüreğim güç bulur yeniden.


Adli tatile girmiş yargı. Uzun sürecek tutukluluğum. Avukatım yüreğimin sesi. Savunmuyor beni.Kabullenmiş çoktan suçlu olduğumu.Şimdi çaresiz bir af dilekçesi hazırlamakta yüreğim. Suçunu itiraf edip, af dilenmekte gözlerinden, yüreğinden. Bağışlar mısın? Ya da çıkarıp prangaları, çözüp kelepçeleri tutup ellerimden yarınlar koşar mısın?


Sevgi tohumları eker misin gelip geçtiğin sokaklara? Söküp bir bir kötülüklere, karanlıklara dair her şeyi, akçıl düşünceler serper misin yeryüzüne?


Şimdi yüreğim bir yolculuğa çıkmak üzere, sana doğru. Geçebilirsem geçit vermez dağları zulamdaki umudu çıkarıp tutanacağım sıkı sıkı. Yolumu keserse eşkiyalar, aşkımı haykırırım dağlara taşlara. Şahit olur yükseklerden uçan kartallar.


Bağışla suçumu ya da sen de katıl bu suça. Tut ellerimden, kini nefreti sökelim sevgisiz yüreklerden. Sevgi ve barış tohumları ekelim. Sevmeyi öğretelim, bilmeyenlere. Bil ki böyle güzelleşir dünya...


Ayşe Sönmez Bulut