Düşünelim
 

Büyük İskender, felsefenin duayeni sayılan Aristo’ya bir mektup yazar. ‘Zaptettiğim topraklardaki insanları tahakkümüm altında tutabilmek için neler yapmalıyım’’ diye görüşlerini beyan eder:

1- ÜLKENİN İLERİ GELEN İNSANLARINI SÜRGÜNE Mİ GÖNDEREYİM?
2- ÜLKENİN İLERİ GELEN İNSANLARINI HAPSE Mİ ATAYIM?
3- ÜLKENİN İLERİ GELEN İNSANLARINI KILIÇTAN MI GEÇİREYİM?

Aristo’nun cevabı :

1- SÜRGÜNDE TOPLANIP SANA KARŞI BAŞKALDIRIRLAR;
2- HAPİSHANELER MİLİTAN YUVASI OLUR, KONTROLDEN ÇIKAR;
3- ONLARDAN SONRAKİ KUŞAK İNTİKAM HIRSIYLA BÜYÜR, TAHTINI SALLAR.

Çözüm olarak şu nasihatı verir:

‘’İNSANLARIN ARASINA NİFAK TOHUMLARI EKECEKSİN, BİRBİRLERİYLE SAVAŞINCA HAKEM OLARAK KENDİNİ KABUL ETTİRECEKSİN, AMA ANLAŞMAYA GİDEN BÜTÜN YOLLARI TIKAYACAKSIN!’’