Ferda
 

Ferda

(fars. ferdS). Esk.
1. Erte, yarın, yarınki gün: "Lamia'mn burada olmadığını öğrendiğim günün ferdâsıydı" (R. N. Güntekin).

—2. Gelecek, yarın: "Fer-dâ, / O bir cenîn ki bugünden teveiiüd eyleyemez" (Tevfik Fikret).
—3. Öbür dünya, kıyamet.
—4. Ferdalara salmak, geleceğe bırakmak, ertelemek: "Salarsan vade-i dîzârı ey dildâr ferdâya" (Şemsi, XV. yy.).
|| Ferda-yı kıyamet, ferda-yı mahşer, kıyametten sonra.