Fer
 

Fer

a. (fars. fer).
1. Esk. Parlaklık, ışıltı: "Sende birnûr-ı ümîd, bir fer-i hülya olsa" (H.Z. üşaklıgil).
—2. Göz için canlılık: Gözlerinin feri sönmüş bir ihtiyar.
—3. Esk. Kuvvet, kudret: Fer-i devlet (devlet gücü).
—4. Esk. Süs, bezek.