İtare
 

İtare

İTARE a. (ar. tayerân, uçma'dan itâre). Esk.

1. Uçurma, uçmasına neden olma: itare-i kebuter (güvercin uçurma).
—2. Çabucak gönderme, acele yollama: itare-i name (acele ile mektup gönderme).