İtfa
 

İtfa


İTFA a. (ar. itfa'). Esk

1. Ateşi söndürme.
—2. Dindirme, bastırma.
—3. itfa etmek, söndürmek, dindirmek.
itfa olunmak, söndürülmek: "illa bu harîk olunmaz itfa" (A. H. Tarhan).
—4. itfa-yı ha-rik, yangının söndürülmesi.
—Esk. flz. Sönüm.

—Esk. tic. Bir borcu ödeme, kapatma.
Çıkarılan tahvillerin ana parasını ödeme.
—Huk. Bir borcun, birden ya da belirli bir zaman içinde yapılan ödemelerle ortadan kaldırılması.

—işi. ikt. Bir kuruluşa ait aktiflerin, maddeten ya da manen yıpranacak bir binanın, bir malın değerini aynen yeniden oluşturmak.
Bir sermayeyi ya da onun bir parçasını (hisse senetleri) ya da bir istikrazın tutarını geri ödemek.