İstişmam
 

İstişmam


İSTİŞMAM a. (ar. şemm, koklama'dan istişmâm). Esk.

1. Kokusunu duyma, koklama.
2. ipuçlarından yola çıkarak anlama, kavrama: "Bu istişmam dünden beri mevsuklaşan bir haber oluyor..." (Y. K. Beyatlı).
3. İstişmam etmek, kokusunu almak; dolaylı olarak anlamak, sezmek: "... gurub eden şemsin karşısında sahrâ-nın nefes-i ihtizar-ı nekârını istişmâm ediyordum" (H. Z. Uşaklıgil). "... kızının her halinde kendisine karşı bir bûy-ı muâheze istişmâm etmek tevehhümünde idi" (H. Z. Uşaklıgil).