İsticar
 

İsticar


İSTİCAR a. (ar. isticâl). Esk.

1. Kiralama: "... ve ecdadının kılıcı ile alınmış toprakları isticar için devlet hazinesine para verir" (Ebüzziya Tevfik).
2. isticar etmek, kiralamak: "Bir kimse birini kırdan odun toplamak yahud av tutmak için isticar etse ..." (Mecelle-i ahkâm-ı adliye' den).