|
Ruhum Eriyor, ömrüm Bitiyor, Aşk Ne Acı Veriyor!
Anlatılmaz anlar, içinden çıkılmaz zamanlar vardır Kar mevsizsiz yağar Ar içimde sessizlik lahzasından bizarlaşarak bakar Yar sukut ile ağlar, yüreğimi yakar Hangi lisanı talim etsem ve nefeslensem Sinemden çıkmıyan bir hicran var Beni benden alan onca yıllar Zihnimde yaşayan çılgınca baharlar, lal olan hazlar Kalbimde ki sessizliği aralayıp, sururun vecdini yaşatan anlar Ah çektiren sancılar, dinmeyen ıstıraplar, kan misali akan yaşlar Ne söylesem, hangi kelamın ecriyle lisan-ı halimi ifşa etsem ürker nazarlar Bazen yılma ve hiç yorulma Umutlarını solgunlartırma, azmet hüzün yaşama Sabrın didarında kalarak anbean boğulma Fidan susuz, aşk, nursuz yaşayamaz, nefes maksatsız bırakma İdrak, farkı fark ettiren nazardır, sakın uyuyup acziyet içinde bulunma Aşk, diriliştir, hissedişin rüknüdür Farkı fark ettiren ferasetin vecdiyle nefesin sahibine yöneliştir İnşirah kalp içindir, akıl emmniyeti niye zarurettir Ehliyet bilirmisin ne demektir, emaneti alan nefes için vuslata eriştir Nefsanilik aşkın lahzasında yabanilik demektir, ruh böyle istemektedir İnfak neden gönlü ihta eden bir saiktir, ölmek diriliş içinde aşkın ramına gerekçedir Mustafa CİLASUN |
Powered by vBulletin®
Copyright ©2000 - 2025, Jelsoft Enterprises Ltd.