Körlemeden
 

Körlemeden

KÖRLEMEDEN be. 1. Hiç dikkat etmeden, bilmeden, anlamadan: Körlemeden bir işe girişmek.

—2. Nişan almadan, rasgele: Silahını doğrulttu ve körlemeden tam on ikiyi vurdu.

—Avc. Körlemeden atış, av hayvanını iyice görmeden, avın bulunduğu sanılan doğrultuda ateş etmek.

(Körlemeden atış, başka birini yaralama tehlikesi olduğundan hatalı bir davranıştır.)