|
Belkide Hiç Ağlamamalıydım!
Sinemin sessiz ve sakin çehresinde neleri yaşıyorum anlatmalıyım Hiç arkama bakmadan, keşkelere akmadan gamdan sıyrılmalıyım Ruhu rehin alan ne varsa şayet kalbim sadık kaldıysa anlamalıyım Korkulardan arınmalıyım, idrakin mahlasından aşkla bakmalıyım Bir güvercinin hayaliyle keşişmemeli bu düşlerim ve öğrendiklerim Mahsun nefesin feryadına kayıtsız kalmamalı, nitelikteki bilincim Yitmelerin sarhoşu olmamalı hilkatimden tebarüz eden akidelerim Evet gülerken ağlayanın serencamında titremeliyim onu görmeliyim Zamana kahretmeden, zamani demekten lisanımı arileştirmeliyim Edebin lahzasından bir nefeslikte olsa bile, asla vazgeçmemeliyim Kefenin ar olan mizacını tenin mağduriyet mecrasını hissetmeliyim Kimseye bir yük olmadan, nefesin azizliğini unutmadan göçmeliyim Hakikat adına ne kalmışsa ve şayet kaybolmuşluğum bulunmuşsa Hidayetin, vesile olan nasibi hikmetin sedasında manalaşmalıyım Ne hazindir ki kaybolan yıllarda ve serdedilen anılarda ülfet varsa Ruhumun figanında yeniden dirilmeyi istemeli, aşkını yaşamalıyım Bir sevdanın muştusunda vadedilen vaktin hesabıyla akitleşmeliyim Ne cennet, ne de cehennem için kalbimin inhisarında yüzleşmemeliyim Yegane sahibi yakinen hissetmeli ve aklım ve nefsimle bedelleşmeliyim İllahlah derken an ve hakikat için kalbin ahengini bulup,zikretmeliyim Mustafa CİLASUN |
Powered by vBulletin®
Copyright ©2000 - 2026, Jelsoft Enterprises Ltd.