Timuçin Ufuk - Bak Bir Bildiğim Var
 

Bir suça ortaktım ben, hükmünü yine kendim yazdım

Kalemimi kırmayan herkesin aklında, gündoğumunu bekleyen isyandım

Hayat herkese adil değil, hakkını bulamayan herkes fani, ölüm ani

Dürüstlük benim mabedim olsun, aciz kulların hepsi gafil

Ne de masumiyetin hakkını ödetmeye kararlı insan

Bana farzdır, sana arzdır, bu rap azdır

Kim gerçeğe hazır?
Kimin ipiyle kuyuya inebilirsin, söyle

Sorsan herkes bilebilir bir iki lisan

Yine de anlamaz, derdini anlatamazsan

Sen kendini anlamazsan bir yere varamazsın

Bak bir bildiğim var, söylemekten yoruldum

Kimseye saygın yok senin, cennetinden kovuldun

Kayıp renklerde saklı hayatım, adansın boş duvarlara

Gizlenmeye muhtaç her kalpte, yarınlarım sular altında

Aslında, kendimi kağıtlara sığdıramam

Geçmişe baştan başlayamam

Çıkar yolu dostluklardan bir çıkar yolu bulamam, yolu soramam

Güneşin doğduğu yerde, sen bir çiçekle yazı getirirken, benim ruhum kar yağışlı

İnsan ziyanı, deli saçması

Bugünlerde herkes anlayışsız

İyi bir insan olmak zor menfaat dünyasında yaşarken

Her çakal merhamet dilenir, başı sıkıştığı zaman rabbinden