O Öyle Bir Güzel Ki...
 

O öyle bir güzel ki,
Bütün kâinatın dili Onu anlatsa yine de azdır.

O öyle bir güzel ki,
Çöllere düşen âşıklar, çölün sıcağından değil, Onun aşkından yanıktır.

O öyle bir güzel ki,
Gül Onun terindendir.

O öyle bir güzel ki,
Güller yaprak yaprak ellerini semâya açmışlar aşkından coşmaktalar.

O öyle bir güzel ki,
Güller âşık olan bülbüle yüz vermez; Onun aşkından hazan yaprağı olup kavrulur.

O öyle bir güzel ki,
İsmi anılınca kalplerde sürur; yüzlerde tebessüm dolaşır.

O öyle bir güzel ki,
Onsuz duâya bile başlanmaz,

O öyle bir güzel ki,
Çünkü o Rabbimin Habîbi, kalplerin tabibi.

O öyle bir güzel ki,
Güzel kelimesi hiçbir şeye bu kadar yakışmamıştır.

O öyle bir güzel ki,
Sevdası asırlar geçse de taptaze hiç solmaz.

O öyle bir güzel ki,
Onun gönül bahçesine giren dikenler hep gül oldu.

O öyle bir güzel ki,
Zıt olan kalpleri birleştirip tek yürek yaptı.

O öyle bir güzel ki,
Ona her devirde sabâ rüzgârıyla selâm yollayan âşıkları var.

O öyle bir güzel ki,
Bütün güzellikler Onun kapısında âciz kalmış.

O öyle bir güzel ki,
Rahmâna giden kapıları bize O açtı.

O öyle bir güzel ki,
Beşeriyetin bütün sıkıntılarına hep ümit saçtı.

O öyle bir güzel ki,
İki cihanda da övülmüş.

O öyle bir güzel ki,
Doğmadan makamı verilmiş.

O öyle bir güzel ki,
ALLAH ve melekleri Onu çok sevmiş.

O öyle bir güzel ki,
En zayıf insana bile; «Ümmetim!» demiş.

O öyle bir güzel ki,
Ne yokluk Onu üzmüş ne varlık Onu sevindirmiş.

O öyle bir güzel ki,
Âlemlere rahmet tüm mahlûkata şefkat ve merhametle gelmiş.

O ki,

O yüzden varız...

Elif MENCET--Yüzakı Dergisi