Tarih Deyimleri Terimleri V
 

Tarih Deyimleri Terimleri V

VAHDETİ VÜCUD : Yaratanla yaratılanın bir oluşunu, tek kaynaktan geldiğini savunan tasavvuf görüşü. (Vahdaniyet: Tann'nın 'Birliği)
VAİZ : Camilerde Müslümanlar'ı aydınlatmak için konuşma yapan, dinî öğütler veren kimse. (Vaizin verdiği öğütlere 'va'z, vaiz' denir)
VAKA-YI HAYRİYE : Hayırlı olay: Yeniçeri Ocağı'nın kaldırılması olayı için kullanılan deyim.
VAKANÜVİS : Osmanlıiar'da 18. yüzyıldan itibaren resmî tarihçilere verilen isim. (Olayları yazan).
VAKIF : Kamunun (ammenin) yararına ayrılan taşınır ya da taşınmaz mal. (Vakıflar tüzel kişiliğe sahiptir).
VALİDE SULTAN : Padişah annelerine verilen unvan.
VARİDAT : Gelirler. (Varidatçı: Maliye Nazırlığı'nda devletin gelir işlerini yürüten memur)
VEHHABİLİK : Onsekizinci yüzyılda Arabistan'da, Abdülüvehhab tarafından kurulan mezhep. (Bugün Suudi Arabistan'da bu mezhepten olanlar çoğunluktadır.)
VELÎ : Tasavvufta, gizli bilgilerle donanmış, dünya nimetlerine önem vermeyen Allah'a yaklaşan ve Allah tarafından korunduğu kabul edilen kimse. Ermiş. Yatır. (Çoğulu: Evliya).
VELİAHT : Bir hükümdarın yerine geçecek olan prens veya şehzade.
VELİYULLAH : Allah'a yakınlık kazanmış kimse.
VERASET : Bir kimsenin para, mal ve haklarının kendi soyundan veya neslinden olanlara geçmesi. (Hükümdarlık unvan ve haklarının kendinden sonra gelenlere miras yoluyla geçmesi).
VEZİR : Osmanlılar'da sadrazamlıktan sonra gelen en yüksek rütbe. (Vezirler arasında da rütbe farkı vardı).
VEZİR-İ ÂZAM : Onyedinci yüzyıl ortalarına kadar 'Sadrazam' yerine kullanılan unvan veya sıfat. (En büyük vezir).
VİLÂYET : Osmanlılar bu ismi eyaletler için kullanırlardı. 'Sancak' ise bugünkü 'il' anlamına geliyordu.
VİRE VİRA : Kuşatılan bir kalenin teslim şartı. (İki taraf arasında müzakere yoluyla tespit edilirdi).
VOYVODA : Boğdan ve Eflak eyaletlerinin başında bulunan ve genellikle o ülkelerin hanedanından olan genel vali. (Eyaleti padişah adına bunlar idare ederdi).