Can Çiçeği Hikayesi
 

Can Çiçeği Hikayesi

Erişilmez bir uçurum kıyısında rüzgarlara ağıt yakan, yalnız ve boynu bükük, bembeyaz bir çiçektim ben. Sen, bakışlarında sevdalar gizleyen, sevdalandığım, gözleri menekşe rengi küçücük bir kızdın.. Adına Seher demiştim, adına sevda, adına umut. Sevdam, umudum her şeyimdin. Günüm, günaydınım, gülaydınlığım seninle başlardı. Tek sevenim, tek sevdiğimdin. Yağmurumdun sen; kurak günlere, ayaz gecelere inat. Hiç bitmeyen bir umut, özlem ve hazla beklerdim seni. Gelmediğin zaman boynumu büküp, kapar gözlerimi seni beklerdim. Özlemin umudum olurdu, umudum özlemin. Beklerdim, beklerdim bıkmadan, usanmadan...

Çünkü seni seçmiştim ben, sevdam, arkadaşım olarak. Sevdanı yüreğime nakış nakış işlemek için. İşlemeliydim ki, fırtınalar, boranlar içinde bile olsa kardelenler gibi açmasını öğrenmeliydim...

Umudumun bitip tükendiği anlar da oldu elbette zaman zaman. Seni beklerken, bekleyişin işkenceye dönüştüğü zamanlar da olurdu. Günlerin yıllara döndüğü zamanlar olurdu. Ama hiç şikayet etmedim, şikayet etmedi yüreğim. Çünkü seni delicesine seviyordum ve bu sevgimle mutluydum. Özlemine zor da olsa katlanıyordum bir umutla.

Sen beyaz bulutlarla gelirdin, bembeyaz gelinlikler içinde. Hayran hayran bakardım sana. Sen gelince ardından gökkuşağı gelirdi. Gökkuşağına dönüşürdün rengarenk. Her renginde umutlarım vardı, hayallerim vardı. Canlı, cansız tüm varlıklar kıskanırdı güzelliğini... Sen, hayatıma kattığım canım, gözbebeğimdin. Ben de senin cançiçeğindim. Gözlerime dolan bulut, üzerime yağan yağmurdun sen. toprağa saçtığım umudumdun. Havaydın, hayattın, suydun, sevgime bandığım gülaydınlığımdın, günaydınımdın...

Yıllar sonra şimdi yine bekliyorum seni, bir umutla. Ama artık azalan hatta tükenen bir umutla... Ömrümün bütün dilimlerine Kar yağıyor şimdi. Kar da beyaz ama ben yine de direniyorum. Çıkıp gelmeni, üzerime yağmanı bekliyorum. Bir zemheri mevsimiydi ayazda bırakıp gitmiştin hayallerimi. Bak yine zemheri. Dağlara kar yağıyor ama sen yoksun. Sen yoksun, acılara özlem yağıyor... Bak, kar yağıyor üstüme, iliklerime dek üşüyorum. Yine de yüreğimde ateşler yakıyorum. Dönersen ellerini ısıtırsın diye...

Unutmuşum, içimdeki umutların beyazlığını... Unutmuşum mavi, yeşil, al renkleri... Ne zaman bir yağmur sesi duysam, ne zaman bir Su sesi, içimde sevgiler kanar, pınarlar kanar benimle. Sonra sen gelir dökülürsün içime, sen gelir dökülürsün gözlerime, kirpiklerim dökülür yollara. Gülaydınlığın doğar üstüme. İşte o zaman dağ dağ özlem kesilirim, bulut bulut, hüzün hüzün..

Düştüğüm her uçurumda sen varsın yanımda

Seni taşıdım içimde bir damla gözyaşı gibi

Bütün yıldızlara ismini haykırdım, bütün gecelere

Bir sen yoksun bir sen duymuyorsun bi-tanem

Rüyalarımı hicran alır her gece gelmezsin

Çağrılarım isyan olur her gece bilmezsin

Sevdasını yüreğime taht kurduğum nerdesin

Bir sen yoksun bir sen bilmiyorsun bi-tanem

Bil ki hep sana aktım bu sevdalı nehirlerde

Hep seni bekledim bu düştüğüm yerlerde

Ümit kervanları bir bir gelip giderler de

 bir sen gittin bir sen gelmiyorsun bi-tanem

Gel... Gel ki, sarıpapatyalar açsın, kır gülleri, kır menekşeleri, kırk kanatlılar açsın. Yol alsın umuda nazlı cerenler, ceylanlar, Karda boranda yolunu yitirenler. Gel can gelsin solmuş anılara. Boşalsın sicim sicim gözyaşları, ırmak olsun susuz kalmışlara; kardeş olsun dostluklara, yüreğimdeki merhamete... Gel... Gel ki, sevginle anlam bulsun duygular, gözlerimden toprağa düşen damlalar....

Gelmeni istiyorum biten umutları, yiten sevdaları diriltmen için, solan yaprakları yeşertmen için.

Tüm ümitlerin tükendiği anda çıkıp gelmeni, üzerime yağmanı bekliyorum. Bu sitemdir sanma. Bil ki, gelmezsen solup gideceğim, bitip tükeneceğim. Bir daha bir daha hiç bir mevsim açmayacağım çiçeklerimi, gülümsemeyeceğim gül yüzlü çocuklara, gül desenli baharlara, kırlara, ceylanlara... Gel!...

Sen bir nazlı gül olaydın

Dalına yaprak olurdum

Canına can verirdim

Acına Toprak olurdum

Sen bir damla yaş olaydın

Başına bulut olurdum

Düştüğün denizlerden

Her damlanı bulurdum

Sen bir türkü olaydın

Kıskanırdım rüzgarlardan

Kalbime koyardım sesini

Yalnızca ben duyardım

Tual olaydın fırçalarıma

Sevginin rengine boyardım

Ne okşardım saçını

Ne öpmeye kıyardım

Ne elveda eder

Ne görmeye doyardım

Sen de sevseydin beni

Başımın üstüne gezdirirdim

Kalbimin içine koyardım

Canına can verirdim

Kanına kan verirdim

Sende sevseydin beni

Sende sevseydin beni

Yağmur olur yağardım

Bulut olur ağardım

Yoluna toprak olurdum

Dalına yaprak olurdum

Sen de sevseydin beni

Sende sevseydin beni

Aşkına çıra olurdum

Pervane olurdum ışığına

Etrafında döner dururdum

Sende sevseydin beni

Önüne yol olurdum

Kapına kul olurdum

Sende sevseydin beni

Sen de sevseydin beni

Canına can verirdim

Kanına kan verirdim

Sen de sevseydin beni…