Elif,Lam ,Ra..
 

Bismillahirrahmanirrahim

Elif,Lam,Ra …

Hem derttir,hem derman .
Yarası olmayana yoktur ferman

….

Bir gizdir Elif ….
Lam ise onu çözmeye gelir ….
Hem kilittir,hem de anahtardır Ra
Bu yüzdendir sonda durması …..
Okuyana değildir nazı,anlayana geçer
Oturur bir köşe de kainatı seyr eyler

Söz başıdır ,
Baş tacıdır
Tacın tek incisidir Elif
Lam’da arkasından onu tutmaya gelir …..
Ses verir gel diye…..
Dudağa,nazı geçerse öyle gelir ….
Sükut-u bozmak için vardır Ra
Sonsuzluğun boyasını boyamak için dökülüverir ikisinin üzerine
Üçü de yan yanadır ayrılmazlar
Bu yüzdendir Yusuf’u anlatmaya doyamazlar …..

Yusuf kuyuya düşer ….
Elif ah eder,
Lam feryad,
Ra da hareket yoktur sükutunu hiç bozmaz …..
Bilircesine naz eder
Susar,konuşmaz,lal olur
Sultanlığın gelişine kasideler dokur

-Köle mi oldu Yusuf ?
Der Elif …
Bunu duyan Lam kendine gelir …
Ra yine susar konuşmaz ,kendinden geçer Aşk’a gelir

-Ey Yusuf!Dikkat et Züleyha’ya arkadan gelir ….
Elif dile gel,Lam susma,Ra sükutunu bozma vaktidir
Ses verin Yusuf zindanlara düşüyor
Hiç vicdan kalmadı mı harekeler siz bari dile gelin …..

-Edebdendir bizim konuşmamız Sen Sus , haddin değildir .

Yakub sana hasret Ey Yusuf
Kıymetlisini arar gözleri
Ah o da ne ağlamaktan ama oluverir kömür karası gözleri

Elif yine ses verir
Lam koşarcasına Ra’dan kaçarcasına gelir
Ra ise elindeki demetleri yollara seriverir
Bak…Şairim görüyor musun ?
Hak kulunu bırakır mı kuyular da?
Bırakır mı zindanlara ?
Hayali olmayan bir ülkeye Taç ediverir ….
Sus istersen artık Yusuf’u Nil’de yalnız bırak .
Mısır ona hademe,Nil amade ……..
Hak yine bildirirverir haddini zalime …..

Alıntıdır